متن رأی
تجدیدنظرخواهی ح. م. به طرفیت الف. ح. از دادنامه 787/93 صادره از شعبه اول عمومی رودهن که طی آن حکم بر اعلام انفساخ قرارداد بیع مورخه 90/10/3 به دلیل تحقق حق فسخ برأی فروشنده الف. ح.
صادر شده است وارد وموجه به نظر نمی رسد ودادنامه مورد اعتراض در خور نقض است وبا شقوق ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی انطباق دارد چرا که آنچه در قرارداد بیع به صورت مشروط بیان شده مقرر گردیده (اگر یکی از چکها برگشت خورد بیع خود به خود فسخ است) وآنچه از شرط مذکور مستفاد است این است که برأی فروشنده فقط حق فسخ ایجاد شده وبا توجه به اینکه فسخ عملی یک طرفه وجزو ایقاعات محسوب می شود، من له الفسخ با اعلام قصد خود به طریق مقتضی با ارسال اظهارنامه وغیره مختار می شود از این حق استفاده نموده ودر صورت عدم تمکین طرف مقابل اقدام به تنفیذاعلام فسخ با طرح دعوی در محکمه می نماید وطرح دعوی تحت عنوان (صدور حکم اعلام انفساخ) که موضوع خواسته بوده موجه به نظر نمی رسد چراکه دادگاه محل اعلام قصد مدعی نیست بلکه مرجع صدور رأی است بنابرأین به استناد مواد 348 و358 و2 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه اصداری قرار رد دعوی خواهان بدوی صادر واعلام می گردد. رأی صادره قطعی است. شعبه 29 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار سیدابراهیم حسینی - بهزاد ابراهیمی