صورتجلسه نشست قضایی با موضوع: تعیین مجازات اشد

تعیین مجازات اشد

با لحاظ رای وحدت رویه شماره 744 هیات عمومی دیوان عالی کشور که در صورت توأمان بودن حبس و جزای نقدی، مجازات حبس را ملاک تعیین درجه مجازات تعیین نموده است، مستنداً به ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و رای وحدت رویه فوق الذکر، در مرحله اجرای حکم، کدامیک از مجازات های ذیل اشد محسوب می‌گردد؟ مجازات جرم اول: حبس درجه هفت و جزای نقدی درجه 5 (موضوع رای وحدت رویه شماره 744) مجازات جرم دوم: جزای نقدی درجه 6

براساس رأی وحدت رویه 744 اگر حبس با جزای نقدی توأمان باشد ملاک درجه جرم مجازات حبس است که در فرض سؤال درجه 7 محسوب می‌گردد اگر چه جزای نقدی درجه 5 هم دارد ولی مورد دیگر فقط جزای نقدی درجه 6 است لذا با توجه به فرض سؤال و ملاک‌های مادۀ 19 ق. م. ا. موضوع جرم تعزیری درجه 6 محسوب می‌گردد.

ماده 19 قانون مجازات اسلامی و تبصره آن، صراحتاً، مجازات شدیدتر را ملاک دانسته و شاخص تعیین نموده و هدف از این ماده، درجه بندی شدت و ضعف مجازات‌ها می‌باشد، فلذا معیار، قانون می‌باشد و زمانی که مجازات توامان می‌باشد طبق رای وحدت رویه و در غیر اینصورت وفق ماده 19 قانون صدرالذکر عمل می‌گردد. اگر قائل بر تشخیص نظر قاضی در تعیین شدت مجازات باشیم، صرف نظر از نسبی و سلیقه‌ای شدن تعیین مجازات در تعیین صلاحیت نیز ایجاد مشکل می‌شود. لذا در جرم اول وفق رای وحدت رویه مجازات حبس و با توجه به جرم دوم و مجازات جزای نقدی، النهایه مجازات جزای نقدی ملاک عمل می‌باشد.

اولاً رای وحدت رویه درخصوص مجازات توامان برای یک بزه بوده و صراحتاً در تعیین مجازات اشد، نمی‌باشد، ثانیاً، تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی به تعیین مجازات شدیدتر در صورت عدم امکان تشخیص اشاره داشته و این مسئله بسته به شرایط و نظر و تشخیص قاضی در موارد مختلف متفاوت بوده و شخص محکوم‌علیه و شرایط وی، در تعیین مجازات توسط قاضی می‌تواند اثر گذار باشد. مبحث آیین دادرسی کیفری واژگان کلیدی جزای نقدی حبس مجازات اشد تعیین درجه مستندات قانونی ماده 19 قانون مجازات اسلامی رویه‌ای * .حقوق مادی و معنوی اين سامانه متعلق به