خلاصه جریان پرونده
در این پرونده خانم ن. ط. دادخواست طلاق به طرفیت آقای س. ح. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ 92/1/11 با خوانده ازدواج نمودم زوج نفقه اینجانب را پرداخت ننموده لذا به موجب رأی شورأی حل اختلاف محکومیت به پرداخت نفقه حاصل نموده است. و علیرغم صدور اجرأییه و حکم جلب حاضر به پرداخت نشده است.
همچنین منزل و اثاث البیت در حد شان من تهیه ننموده و ترک منزل مشترک به مدت دو سال نموده لذا قادر به ادامه این وضع نمی باشم از دادگاه تقاضای طلاق به علت عسر و حرج دارم. دادگاه در تاریخ 99/6/18 تشکیل جلسه داده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده است.
وکیل زوجه آقای ع. ی. اظهار داشته درخواست موکله بشرح دادخواست تقدیمی است. دو سال قبل زوج موکله را از منزل مشترک اخراج نموده و وسایل وی را به درب خانه می فرستد و در این مدت نفقه موکله را پرداخت ننموده است. شکایت حقوقی و کیفری هم شده و زوج محکوم شده است. موکله حاضر است. 40 سکه بهار ازادی را در قبال طلاق به زوج بذل نماید. زوج در مقام دفاع اظهار داشته من با درخواست طلاق زوجه موافقت ندارم. و امادگی پرداخت نفقه زوجه را دارم. من ایشان را بیرون نکردم و خودش رفته است. و و سایل را هم خودش برده است. زوج تصویر رأی الزام به تمکین زوجه اظهارنامه ارسالی برأی زوجه را پیوست نموده است.
همچنین دادگاه گواهی پرداخت محکوم به نفقه توسط واحد اجرأی احکام شورأی حل اختلاف را پیوست نموده است. دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوری را جلب کرده است. دادگاه برابر صورت جلسه مورخ 99/8/29 اظهارات شاهدان را استماع نموده است. سپس دادگاه در تاریخ 99/10/3 مبادرت به صدور رأی به بطلان دعوی طلاق بلحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه نموده است. سپس زوجه بشرح لایحه وکیل خود نسبت به رأی صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته و از دادگاه تجدیدنظر تقاضای نقض رأی صادره را نموده است. پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور نیز در تاریخ 1400/6/28 مبادرت به صدور نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته و صدور حکم به طلاق بلحاظ احراز تخلف زوج از بندهای اول و دوم و هشتم شروط ضمن عقد نکاح نموده است. سپس زوج بشرح لایحه وکیل خود که عمدتا تکرار مطالب و اظهارات در فرأیند دادرسی است. نسبت به رأی صادره معترض است. و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی دادگاه
در خصوص دادخواست فرجامخواهی آقای س. ح. نسبت به رأی شماره *مورخ 1400/6/28 شعبه *متضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته و صدور حکم طلاق بلحاظ احراز تخلف زوج از بندهای اول و دوم و هشتم از شروط ضمن عقد نکاح با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نیست زیرا اولا زوجین به علت بروز اختلاف از سال 1397 تاکنون از یکدیگر جدا زندگی می کنند و در طول مدت مذکور زوج اقدام مفید و موثری در جهت ترغیب زوجه به بازگشت به زندگی مشترک و سامان دادن ان و رفع بلاتکلیفی زوجه بعمل نیاورده و صرف صدور رأی الزام زوجه به تمکین در تاریخ 99/7/29 و درخواست صدور اجرأییه مربوطه در تاریخ 99/9/2 بعد از طرح دعوای طلاق از سوی زوجه موثر در مقام نبوده و نمی تواند دفاع موجه از طرف زوج تلقی گردد.
ثانیا زوج قبل از تقدیم دادخواست طلاق محکومیت به پرداخت نفقه حاصل نموده و علیرغم صدور اجرأییه از پرداخت محکوم به نفقه امتناع نموده و پرداخت ان در تاریخ 99/6/29 و در فرأیند دادرسی پرونده طلاق دفاع موجه و قانونی محسوب نبوده و تخلف از شرط ضمن عقد نکاح را منتفی نمیسازد لذا با عنایت به مراتب مذکور و سایر قرائن موجود در پرونده از جمله مفاد پیامکهای ارسال شده من حیث المجموع دلالت بر صحت ادعای زوجه و موجه بودن رأی فرجامخواسته دارد. علیهذا فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس رأی و و استنباط و تشخیص دادگاه خدشه و خلل وارد و موجبات نقض دادنامه معترض عنه را فراهم سازد لذا ضمن اصلاح رأی فرجامخواسته در مورد اعتبار مدت رأی صادره از سه ماه به شش ماه با توجه به اینکه حکم به احراز شروط ضمن عقد نکاح صادر شده مستندا به مواد 370 و 396 و 403 قانون آیین دادرسی مدنی رأی فرجامخواسته را ابرام می نماید.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه.