خلاصه جریان پرونده
در این پرونده آقای ع. ر. با وکالت آقای ی. ش. دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت خانم ع. ک. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ 1395/5/7 با خوانده ازدواج نمودم در حال حاضر به دلیل عدم تفاهم اخلاقی قادر به ادامه زندگی مشترک با زوجه نمی باشم لذا از دادگاه تقاضای گواهی عدم امکان سازش دارم. دادگاه قرار داوری صادر نموده و نظریه داوری را جلب کرده است. زوجه آقای د. ر. را به عنوان وکیل به دادگاه معرفی نموده است. دادگاه در تاریخ 99/11/13 تشکیل جلسه داده و طرفین را جهت رسیدگی دعوت نموده است.
وکیل زوج درخواست موکل را بشرح دادخواست تقدیمی بازگو نموده است. زوجه در مقام دفاع اظهار داشته من با طلاق مخالف هستم یک فرزند دو ساله داریم وکیل زوجه اضافه نمود چون درخواست طلاق از طرف زوج طرح گردیده دادگاه در مورد مهریه و نفقه و اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نحله و جهیزیه و نصف دارأیی و حضانت فرزند مشترک باید تعیین تکلیف کند زوج موکله را از تاریخ 99/7/1 از منزل اخراج نمود و هیچ گونه نفقه ای پرداخت نکرده است. زوج در مورد اموال بدست امده در زمان زوجیت اظهار داشته یک باب مغازه که پول ان از برادرم بود در سال 95 خریداری کردم و بنام خود زدم و در سال 99 انرا بنام برادرم زدم و در اصل این مغازه مال برادرم بوده است. زوجه لیست جهیزیه که بامضای شاهدان رسیده را ارائه داده و پیوست پرونده می باشد. دادگاه نظریه کارشناسی را در مورد نفقه معوقه و ایام عده زوجه و فرزند مشترک و اجرت المثل ایام زندگی مشترک را جلب نموده است. زوجه در لایحه خود ادعای زوج مبنی بر انتقال مغازه به برادرش را غیر واقعی می داند و اظهار داشته مغازه در اصل متعلق به زوج است. و ادعای وی مورد تکذیب است.
و انرا در زمان نزدیکی به تقدیم دادخواست طلاق انتقال به برادرش داده است. درنهایت دادگاه در تاریخ 1400/2/6 مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش نموده ودر مورد مهریه و نفقه و اجرت المثل ایام زوجیت و نصف دارأیی تعیین تکلیف نموده است. سپس زوجه نسبت به رأی صادره که عمدتا ناظر به نحوه تعیین تکلیف در میزان نصف دارأیی و عدم تعیین نحله است. دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته همچنین زوج نیز بشرح لایحه خود نسبت به رأی صادره دادخواست تجدیدنظرخواهی که ناظر به نحوه تعیین تکلیف در امور مالی زوجه است. تقدیم دادگاه نمودند و از دادگاه تجدیدنظر تقاضای رسیدگی دارند که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است. دادگاه تجدیدنظر جهت تحقیق از طرفین در تاریخ 1400/5/19 وقت رسیدگی تعیین کرده و طرفین را دعوت نموده و برابر صورت جلسه مذکور اظهارات انان را انعکاس داده است. و درنهایت دادگاه در تاریخ 1400/5/24 مبادرت به صدور رأی به تایید با اصلاح دادنامه تجدیدنظرخواسته در مورد حضانت و نحوه ملاقات فرزند مشترک نموده است.
متعاقبا زوجین نسبت به رأی صادره مذکور بشرح لوایح تقدیمی خود که عمدتا تکرار همان مطالب و اظهارات در فرأیند دادرسی و تجدیدنظرخواهی است. معترض هستند و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نمودند که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی دادگاه
در خصوص دادخواست فرجامخواهی آقای ع. ر. با وکالت آقای غ. م. و متقابلا فرجامخواهی خانم ع. ک. با وکالت خانم ل. ش. نسبت به رأی شماره *مورخ 1400/5/24 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره *مورخ 1400/2/6 شعبه *مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی باشد. زیرا اولا صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج بوده و دادگاه برابر ماده 1133 قانون مدنی اقدام به صدور رأی در این خصوص نموده است. ثانیا عمده اعتراض فرجامخواهان ناظر به نحوه تعیین تکلیف راجع به حقوق مالی ناشی از زوجیت زوجه خصوصا در اصل استحقاق زوجه در مورد نصف دارأیی و میزان ان می باشد. ثالثا فرجامخواهی زوج نسبت به انتقال دو دانگ از اتومبیل سواری سایپا بشرح مشخصات مذکور در رأی فرجامخواسته با توجه به سند مالکیت رسمی استنادی موجه است. زیرا اتومبیل مذکور در زمان زوجیت در مالکیت زوج درنیامده است. و بلکه دو سال قبل از انعقاد عقد نکاح جزی دارأیی زوج بوده و با وصف مذکور در تاریخ 95/5/7 با زوجه ازدواج نموده است. لذا جزی اموال بدست امده در زمان زوجیت محسوب نمی شود.
رابعا نظر به اینکه فرجامخواهی فرجامخواهان نسبت به دیگر قسمتهای رأی فرجامخواسته موجه نیست و دادگاههای بدوی و تجدیدنظر برابر اختیار حاصله از متن شرط مذکور در عقدنامه استنادی که بامضای طرفین رسیده است. میزان دارأیی تحصیل شده در زمان زوجیت مشمول شرط تنصیف دارأیی را بر اساس مدارک و موجود در پرونده معلوم و احراز نموده و سپس بر اساس همان اختیار مذکور مبالغی را به تشخیص خود بابت شرط تا نصف دارأیی بدست امده در زمان زوجیت معلوم و نسبت به ان تعیین تکلیف نموده اند. لذا با حذف انتقال دو دانگ از اتومبیل سایپا با مشخصات مذکور در رأی فرجامخواسته از رأی صادره باستناد ماده 403 قانون آیین دادرسی مدنی رأی فرجامخواسته را در سایر قسمتها موجه و منطبق با و مقررات مربوطه دانسته و درنتیجه مستندا به مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی ان را ابرام می نماید.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه.