خلاصه جریان پرونده
در تاریخ 1399/3/21 خانم م. ح. ح. پایین دروازه بطرفیت همسرش آقای م. ج. ع. پ. دادخواستی به خواسته مطالبه نفقه معوقه و مستمر خود و فرزند مشترک به نام پ. از تاریخ 1391/7/7 با جلب نظر کارشناس مقوم به مبلغ بیست میلیون و ده هزار ریال به انضمام خسارات قانونی و هزینه دادرسی و تاخیر تادیه تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت گردیده و سپس آقای ف. ف.
وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالتنامه از جانب خواهان اعلام وکالت نموده است. در جلسه مورخ 99/4/24 شورا که با حضور زوجین و وکیل خواهان تشکیل گردیده وکیل خواهان اظهار داشت موکله و خوانده در تاریخ 1391/7/7 ازدواج نمودند و اکنون دارأی فرزند سه ساله می باشند زوج در طول زندگی مشترک از ادای نفقات زوجه و فرزند مشترک امتناع نموده و هزینه ها کلا از ناحیه موکله و مادرش تامین گردیده است. لذا تقاضای محکومیت خوانده به پرداخت جمیع نفقات معوقه و مستمر و اتیه و هزینه های دارویی و حق الوکاله و هزینه کارشناسی را دارم. ضمنا تاریخ اغاز زندگی مشترک 95/1/12 بوده است.
خوانده اظهار داشت کارت ملت مادر همسرم دست من بود و من ورشکسته میشدم شرکت از من کارت ملت می خواست نداشتم منزلی اجاره کردم زندگی مشترک شروع کردیم تمام اجاره بها را نقدا پرداخت می کردم و انشعابات را پرداخت می کردم در شرکتی که کار می کردم بن لباس می دادند خواهان اظهار داشت دو ماه ایشان بعلت اینکه دستش زیر دستگاه رفت در منزل مادرم استراحت میکرد و مادرم پذیرأیی می کرد و خرج می کرد منزلی که فعلا رهن کردیم مادرم اجاره کرده و همه هزینه ها من در زندگی مشترک توسط مادرم و ناپدری تامین می شده است.
خوانده اظهار داشت بیست و یک میلیون از پول منزل را من پرداخت کردم و چنانچه دو ماه منزل مادر همسرم بودم خرج کردم و پول واریز کردم تمام فیش ها و پرینت بانکی را ارائه می دهم. شورا در جلسه بعدی مورخ 99/5/2 که جهت استماع گواهی گواهان خواهان با حضور طرفین تشکیل گردیده از دو نفر شاهد معرفی شده از ناحیه وکیل خواهان استماع گواهی بعمل اورده و سپس جهت تعیین میزان نفقات معوقه خواهان و فرزند مشترک موضوع را به کارشناس ارجاع و پس از وصول نظریه کارشناس واحد و اعتراض نسبت به ان از سوی وکیل خواهان و وصول نظریه هیأت سه نفره کارشناس که طی ان میزان نفقه معوقه زوجه از تاریخ 91/7/7 لغایت 99/6/31 جمعا بملغ 460/070/000 ریال و نفقه مستمر زوجه به شرط استحقاق ماهیانه 7/500/000 ریال و میزان نفقه پرداخت نشده فرزند مشترک از تاریخ تقدیم دادخواست ( 99/3/21 لغایت 99/6/31 ) جمعا به مبلغ 18/720/000 ریال و نفقه مستمر مشارالیها ماهیانه مبلغ 5/400/000 ریال با قیدبه اینکه مبالغ پرداخت شده توسط زوج در صورت احراز ان توسط دادگاه از جمع مبالغ براورد شده کسر می گردد.
تعیین گردیده سرانجام قاضی شورا بلحاظ اینکه خواسته خواهان بیش از صلاحیت شورا می باشد. قرار عدم صلاحیت به شایستگی محاکم عمومی حقوقی *صادر نموده و پس از وصول پرونده به محاکم عمومی حقوقی *حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد و در جلسه دادرسی مورخ 99/10/2 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن خواهان و وکیل ایشان حضور یافته اند در این جلسه خواهان اظهار داشت ما *عقد کردیم و 3/5 سال عقد بودیم و اول سال 95 عروسی کردیم و تا 99/1/30 زندگی مشترک داشتیم و مرا کتک زد و در منزل پدرم زندگی می کنم و از عید تا بحال نفقه ای نداده است. و در زمان عقد نفقه که نداد ولی هر شب منزل ما بود وکیل خواهان اظهار داشت دعوی تمکین او هم رد شده و حتی در زندگی مشترک هم نفقه نداده است. سپس دادگاه دستور داده که نظریه کارشناسی بطرفین ابلاغ شود.
و متعاقب ان بلحاظ عدم وصول اعتراض نسبت به نظریه هیأت کارشناسان ختم دادرسی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور بموجب دادنامه شماره *مورخ 1399/10/3 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز رابطه زوجیت بین طرفین و اقدامات انجام شده و نظریه کارشناس سرانجام به لحاظ عقیده قاضی مشاور دعوی خواهان را وارد تشخیص و باستناد مواد 198 و 515 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 1106 و 1102 و 1111 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 69/000/000 ریال بابت نفقه خواهان از تاریخ 1399/1/31 لغایت *و نیز پرداخت مبلغ 40/320/000 ریال بابت نفقه فرزند از تاریخ دادخواست 1399/3/21 لغایت 1399/10/30 و نفقه فرزند به نحو مستمر ماهیانه مبلغ 5/400/000 ریال بابت اصل خواسته و پرداخت مبلغ 618742 ریال بابت قسمتی از هزینه دادرسی پرداخت شده و نیز پرداخت مبلغ سه میلیون ریال بابت هزینه کارشناسی و پرداخت حق الوکاله وکیل طبق تعرفه در حق خواهان صادر و در خصوص دادخواست خواهان به خواسته مطالبه نفقه از تاریخ 1391/7/7 لغایت 1399/1/30 با اعلام اینکه زوجه مطالبه ای نداشته و زندگی مشترک داشته اند و ظهور در پرداخت دارد.
و در خصوص مطالبه نفقه مستمر نظر به اینکه نفقه اینده منوط به تمکین بوده و مجهول می باشد. و در خصوص مطالبه نفقه معوقه فرزند مشترک بلحاظ اینکه نفقه معوقه فرزند قابل مطالبه نمی باشد. و در خصوص دادخواست خواهان به خواسته مطالبه خسارت تاخیر تادیه بلحاظ اینکه نفقه به روز محاسبه شده و مشمول مقررات مربوطه نمی باشد. لذا دعوی خواهان را در این قسمت وارد ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان صادر نموده است. دادنامه صادره در تاریخ 1399/10/30 به زوجه و وکیل وی ابلاغ شده و سپس وکیل زوجه در تاریخ 1399/12/9 پس از انقضای مهلت تجدیدنظر و در موعد فرجامی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره در قسمتی که حکم به رد دعوی خواهان در خصوص مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 91/7/7 ( تاریخ وقوع عقد نکاح ) لغایت 1399/1/30 صادر گردیده است. فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت می گردد.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.
پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی دادگاه
اعتراض وکیل فرجام خواه خانم م. ح. ح. پایین دروازه نسبت به ان قسمت از دادنامه شماره *مورخ 1399/10/30 شعبه *که بموجب ان دعوی خواهان بخواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 91/7/7 لغایت 1399/1/30 محکوم به رد اعلام گردیده است. با لحاظ بند یک شق الف ماده 367 قانون آیین دادرسی مدنی و محتویات پرونده مالا وارد و موجه می باشد. زیرا محتویات پرونده و پیوست ان و مفاد دادخواست بدوی و توضیحات خواهان و وکیل ایشان و خوانده در جلسات دادرسی مورخ 1399/4/24 و 1399/10/2 دلالت بر این دارد. که اولا-مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1391/7/7 لغایت 1399/1/30 جزی خواسته خواهان ( فرجام خواه ) در دعوی مطروحه بوده است. ثانیا- عقد نکاح فیمابین زوجین در تاریخ 1391/7/7 منعقد گردیده و تا پایان سال 1394 در دوران بعد عقد و باصطلاح عرفی در دوران نامزدی بسر برده و از اول سال 1395 با انجام مراسم عروسی زندگی مشترک خود را اغاز و تا تاریخ 1399/1/30 دارأی زندگی مشترک با هم بوده اند و چون حسب مفاد ماده 1102 قانون مدنی از تاریخ وقوع عقد نکاح زوجه فرجامخواه مستحق نفقه بوده است.
لذا در دوران بعد از عقد یا دوران نامزدی عرفی زوجه فرجام خواه استحقاق مطالبه نفقه از همسرش فرجام خوانده را داشته و چون در این مدت فاقد زندگی مشترک با یکدیگر بوده اند و جهت احراز پرداخت نفقه زوجه در این مدت اصل ظاهر جاری نبوده و اصل بر عدم پرداخت نفقه زوجه خواهان بوده مگر اینکه زوج فرجامخوانده دلیل قانونی بر پرداخت ان اقامه و ابراز دارد. که در پرونده حاضر هیچ دلیلی از ناحیه زوج ابراز نگردیده و مشهود نمی باشد. و در مدت اول سال 1395 لغایت 1399/1/30 گرچه زوجین دارأی زندگی مشترک بوده و اصل ظاهر بر پرداخت نفقه زوجه از سوی زوج دلالت دارد. ولی چون زوج در اظهارات خود بر روشکسته شدن خود در ایام زندگی مشترک اعتراف داشته و وکیل زوجه ادعا نموده که در ایام زندگی مشترک منزل استیجاری که بخشی از نفقه زوجه محسوب بوده از سوی زوجه تهیه گردیده و هم چنین ادعا شده که هزینه های زندگی مشترک هم از سوی زوجه تامین گردیده است. و در نظریه هیأت کارشناسان تصریح شده که مبالغ پرداخت شده از سوی زوج از جمع مبالغ براورد شده بابت نفقه معوقه زوجه کسر می گردد.
و متعاقب نظریه هیأت کارشناسان، زوج فرجام خوانده طی لایحه مورخ 1399/7/10 ضمن ارائه مدارک و ی مبنی بر پرداخت نفقه زوجه در ایام زندگی مشترک تکمیل نظریه کارشناسی هیأت کارشناسان را خواستار گردیده است. لذا به منظور روشن شدن موضوع و احراز اینکه ایا از طرف زوج فرجام خوانده نفقه زوجه فرجام خواه از تاریخ وقوع عقد نکاح ( 1391/7/7 ) لغایت 1399/1/30 اعم از دوران نامزدی و بعدان یعنی ایام زندگی مشترک بنحو کامل پرداخت شده است.
یا خیر اقتضا داشته که دادگاه محترم در خصوص مراتب ادعایی زوجه مبنی بر تهیه منزل مشترک از سوی نامبرده در ایام زندگی مشترک و پرداخت هزینه های زندگی مشترک در این مدت و نیز در مورد ادعای زوج مبنی بر پرداخت هزینه زندگی مشترک و هم چنین تهیه منزل در ایام زندگی مشترک به نحو مقتضی تحقیقات و بررسی های لازم معمول و نظریه تکمیلی هیأت کارشناسان را در خصوص میزان پرداخت نفقه زوجه در ایام زندگی مشترک از سوی زوج حسب مدارک و ابرازی پیوست پرونده اخذ نموده و سرانجام براساس نتیجه حاصله در خصوص خواسته زوجه فرجامخواه مبنی بر مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1391/7/7 لغایت 1399/1/30 نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید. بنابرأین دادنامه فرجام خواسته در این قسمت بلحاظ نقص تحقیق و رسیدگی قابلیت ابرام نداشته لهذا مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فرجام خواسته درقسمت معترض عنه رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادرکننده رأی منقوض ارجاع می گردد. تا پس از تکمیل تحقیقات به شرح مرقوم در فوق نسبت به صدور رأی شایسته اقدام نماید. شعبه *
رییس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه.