یک قاضی1GHAZI.PRO
@Yek_Ghazii
خانه / آرای قضایی
آرای قضایی

نمونه رای با موضوع: صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بلحاظ بروز اختلاف فیما بین زوجین

🗓 1399/03/18⚖️ یک قاضی
حوزه رأیخانواده
مرحله رسیدگیفرجام‌خواهی
تاریخ رأی1399/03/18
شماره دادنامه993
شماره پروندهثبت نشده
🗂

خلاصه جریان پرونده

در تاریخ 1399/3/18 خانم م. س. ح. بوکالت از طرف آقای م. م. ص. به طرفیت خانم ن. ق. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق بلحاظ بروز اختلاف فیما بین زوجین تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 99/4/15 خوانده با ارسال لایحه دفاعیه مدافعات خود را بیان نموده و طی ان اعلام داشته که زندگی و همسر خود را دوست دارم. و تمایلی به طلاق ندارم. و در صورتی که خواهان مصر به طلاق باشد. اینجانب تمام حق و حقوق مالی ناشی از نکاح خود از قبیل مهریه و نفقه ایام عده و نحله و اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نصف دارأیی ایشان که بعد از ازدواج بدست اورده را خواستارم.

وکیل خواهان در دادگاه حضور یافته و اظهار داشت موکل با خوانده با مهریه چهارصد عدد سکه بهار ازادی به عقد دائم یکدیگر در امده اند و حالیه به علت یکسری اختلافات به وجود امده خوانده تمایلی به زندگی با موکل ندارد. لذا موکل حاضر است. تمام حق و حقوق ایشان را پرداخت نماید. ضمنا هیچگونه دارأیی از خود ندارند که خوانده تقاضای تنصیف ان را کرده است. لذا صدور حکم بشرح ستون خواسته مورد استدعاست. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری و نیز جهت تعیین میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک زوجه موضوع را بکارشناسی ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه بشرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل زوجه از تاریخ 1389/1/10 لغایت 1398/4/9 راجمعا بمبلغ ده میلیون و پانصد هزار تومان تعیین و اعلام نموده و داور منتخب زوج و داور منصوب زوجه هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند مرکز بهداشت سبزوار طی گواهی مورخ 99/7/22 نتیجه ازمایش بارداری زوجه را منفی اعلام نموده است.

سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و بموجب دادنامه شماره 993 مورخ 1399/8/28 با توجه به درخواست زوج خواهان و موثر واقع نشدن مساعی دادگاه و داوران در اصلاح ذات البین مستندا بماده 1133 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق صادر و توضیح داده که زوجه مدخوله و غیر باردار می باشد. و مقرر داشته که مهریه زوجه بقوت خود باقی است. و نفقه ایام عده مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان و اجرت المثل ایام زندگی مشترک برابر نظریه کارشناس مبلغ ده میلیون و پانصد هزار تومان می باشد. که زوج بایستی قبل از اجرأی صیغه طلاق تمامی حقوق زوجه را پرداخت نماید. و نیز حضانت فرزند ان مشترک را به زوجه محول و برأی زوج بنحو مقرر حق ملاقات با فرزند ان تعیین نموده است. مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه پس از ابلاغ رأی قطعی و یا قطعی شدن رأی اعلام داشته است. زوج پس از ابلاغ رأی صادره نسبت به ان تجدید نظر خواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد واگذاری حضانت دو فرزند مشترک به مادر می باشد.

که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدید نظر *حسب الارجاع در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 2082 -99مورخ 1399/11/26 اعتراض تجدید نظرخواه را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را در قسمت معترض عنه فاقد ایراد و اشکال قانونی تشخیص و ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه معترض عنه را با قید اینکه در صورت اختلاف طرفین در زمان ملاقات زمان ان روز پنج شنبه هر هفته ساعت 16 به مدت 24 ساعت و مکان ان محل سکونت فرزند ان و در صورت اختلاف مکان تحویل و تحول مرکز مهر شهرستان است. تدارک و تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/11/28 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1399/12/12 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجام‌خواهی نموده که نسخه ثانی دادخواست و ضمایم ان به زوجه فرجام خوانده ابلاغ شد لیکن لایحه جوابیه ای که از ایشان در پرونده مشهود نیست پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی به هنگام شور قرائت می گردد.

هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.

پس از قرائت گزارش آقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

📜

رأی دادگاه

آقای م. م. نسبت به دادنامه شماره 2082 -99مورخ 1399/11/26 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه بدوی شماره 993 مورخ 1399/8/28 صادره از شعبه *که بموجب ان به درخواست زوج فرجام خواه گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق با لحاظ حقوق متعلق به زوجه اصدار یافته است. فرجام‌خواهی نموده و اساس اعتراض نامبرده در مورد واگذاری حضانت فرزند ان مشترک به مادر ( زوجه فرجامخوانده ) می باشد. که با توجه به جامع اوراق پرونده اعتراض فرجامخواه در خصوص مورد وارد و موجه نیست زیرا اولا-ا. ا. فرزند ا. مشترک به نام ا. متولد 1394/6/15 کمتر از هفت سال سن داشته و مطابق ماده 1169 قانون مدنی باعتبار سن این فرزند مشترک مادر در حضانت و نگهداری وی قانونا دارأی اولویت میباشد. ثانیا -درحضانت فرزند مشترک دیگر به نام ا. متولد 1390/4/20 اگر چه باعتبار سن این فرزند که بیش از هفت سال بوده قانونا پدر ( زوج فرجام خواه ) در حضانت این فرزند دارأی اولویت می باشد.

لیکن مطابق تبصره ذیل ماده مذکور در امر حضانت فرزند مشترک اساسا ملاک قانونی رعایت غبطه و مصلحت فرزند بوده و رعایت این امر مقدم بر رعایت حق اولویت هر یک از والدین خواهد بود که در ما نحن فیه دادگاه با لحاظ غبطه و مصلحت فرزند ان مشترک حضانت انان را بمادر واگذار نموده و از ناحیه فرجا مخواه هیچ دلیلی که فقدان صلاحیت مادر فرزند ان را در حضانت و نگهداری از انان ثابت و مدلل دارد. اقامه و ابراز نشده است. بنابرأین تشخیص و تصمیم قضایی دادگاه در خصوص مورد قانونی و موجه بوده و از این رو دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض فرجام خواه در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر ان وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد موثری بر داد نامه مرقوم مترتب نمی باشد. لهذا ضمن رد فرجام‌خواهی فرجام خواه مستندا به مواد 370و396 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه ابرام می گردد. شعبه *

رییس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه.

📄 این مطلب گردآوری و در «یک قاضی» بازنشر شده است.مشاهدهٔ منبعِ اصلی ↗
این مطلب را در تلگرام دنبال کنید
کانال @Yek_Ghazii — انتشارِ لحظه‌ایِ مطالب حقوقی
عضویت
این مطلب را در توییتر (ایکس) دنبال کنید
ما را در ایکس دنبال کنید — انتشارِ لحظه‌ایِ مطالب حقوقی
دنبال کنید