متن رأی
آقای ی. ا. با وکالت آقای خ. ب. به طرفیت آقایان 1 - م. ف. 2 - ع. ب. با وکالت آقایان ص. س. و الف. پ. نسبت به دادنامه شماره 407 مورخ 1394/5/5 شعبه 104 دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است. بر اساس دادنامه موصوف در مورد دعوای تجدیدنظرخواه به خواسته الزام به تنظیم سندرسمی ملک مورد ترافع (سه دانگ مشاع از شش دانگ) تحویل مورد معامله و الزام به تکمیل آپارتمان مذکور و مطالبه خسارت دادرسی اجمالا با این استدلال که مبایعه نامه عادی استنادی از سوی وکیل خواهان ممضی به امضاء احد از فروشندگان به نام آقای م. ف. بوده و خوانده دیگر ذیل سند مزبور را امضاء نکرده و بنابر این د لیلی بر وجود قصد انشایی خوانده ردیف دوم در انتقال و فروش مایملک وی ارائه نشده و از طرفی ادعای پرداخت ثمن مورد معامله به هر دو نفر خواندگان ثابت نشده و وجوه پرداختی بابت قرارداد پیمانکاری و مشارکتی بوده است. بنابر این به لحاظ عدم کفایت ادله اثباتی و عدم احراز انتقال حصه مالکانه آقای ع. ب. به خواهان و اینکه که در خصوص 1/5 دانگ از ملک که بعداً توسط ع. ب. به م. ف.
منتقل گردیده مستلزم طرح دعوای ابطال سند مزبور بوده که مطرح نشده است. دعوا را غیر ثابت تشخیص و حکم به بطلان آن صادر گردیده است. دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین، نظر به اینکه مندرجات رسید عادی مورخ 1380/12/18 مبنی بر اینکه «چک شماره. . . مورخ 1380/12/21 به مبلغ 357/500/000 ریال توسط حساب شماره. . . بانک م. شعبه مرکزی توسط آقای دکتر ی. ا. بابت قسمتی از ثمن مورد معامله پلاکهای. . . و. . . به اینجانب ع. ب. و م. ف. رسید نشانگر آن است که مبلغ مذکور بر خلاف استدلال دادگاه محترم نخستین بابت ثمن معامله به فروشندگان پرداخت گردیده و ارتباطی به قرارداد مشارکت استنادی ندارد.
نظر به اینکه تجدیدنظرخوانده ردیف دوم به موجب اظهار نامه شماره 4670 مورخ 1380/6/26 ثمن معامله را از تجدید نظرخواه مطالبه کرده است. بنابر این نامبرده عقد بیع موضوع قرارداد مورخ 1380/9/6 را تنفیذ کرده است و بدین ترتیب وقوع عقد بیع بین طرفین محرز و مسلم است.
نظر به اینکه تحویل مبیع و تنظیم سند رسمی و تکمیل آپارتمان در زمره تعهدات قرارداد نامبردگان قرارداد و افزون بر آن انجام تعهدات مذکور از آثار بیع می باشد.
نظر به اینکه انتقال رسمی آپارتمان از سوی فروشندگان به یکدیگرناشی از انجام تعهدات قرارداد آنان نمی باشد و چون مالکیت رسمی ملک مورد ترافع به نام تجدیدنظرخواندگان است موجبی برأی ابطال آن وجود ندارد. از این رو تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده میشود و به تجویز ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد مواد219 و 220 قانون مدنی و ماده 598 و 519 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به محکومیت تجدیدنظرخواندگان به انتقال رسمی سه دانگ از ملک مورد ترافع به نام تجدیدنظرخواه و تحویل مبیع و تکمیل آپارتمان مورد ترافع و پرداخت خسارت دادرسی (مرحله نخستین و تجدیدنظر) طبق تعرفه قانونی در حق تجدیدنظر خواه صادر و اعلام میگردد. این رأی قطعی است. شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار مجتبی نورزاد - سید احمد جاویدی اقدم