خلاصه جریان پرونده
به تاریخ 6/11/92 خانم م. الف. پ. دادخواستی به طرفیت خانم ف. ر. الف. به خواسته الزام به تنظیم سند رسمی نسبت به سه دانگ پلاک ثبتی14933/3104با لحاظ خسارات دادرسی ووجه التزام مندرج در عقد از تاریخ تخلف از اجرأی قرارداد بر مبنای روزانه پانصد هزار تومان به اعتبار شرط مندرج در عقد را تقدیم این دادگاه نموده اند. مختصر ادعا برأین مبناست که به موجب مبایعه نامه شماره 9998107882 مورخ 22/5/92 سه دانگ ملک پلاک ثبتی مذکور را از بانوی محترم خریداری نموده لیکن نامبرده در موعد مقرر علیرغم تعهد به حضور در دفترخانه در تاریخ 15/6/92 حاضر نگردیده است برأین اساس تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را دارد.
دادگاه با توجه به اینکه خوانده در مقام دفاع حاضر نگردیده و لایحه دفاعیه ای هم تقدیم این دادگاه نکرده است و دعوی مطروحه مصون از هرگونه تعرض و ایراد و مستندات ابرازی حکایت از وقوع عقد بیع پیرامون یکدستگاه آپارتمان به پلاک ثبتی (مذکور به انضمام پارکینگ شماره 1 و انباری شماره 1 با شرأیط مندرج در عقد داشته ودارد و ثمن تعیین شده مطابق ماده 3 قرارداد پرداخت گردیده است نظر به گواهی عدم حضور صادره وبا توجه به مندرجات قرارداد و حکایت آن از وقوع عقد مابین نامبردگان به شرح مذکور و نظر به استعلام ثبتی به عمل آمده دایر بر مالکیت خوانده و تخلف از شرط قراردادی در جهت ایفای تعهد با توجه به دلایل ابرازی و تقدیمی دادگاه خواسته خواهان را مقرون به واقع و حقیقت تشخیص و با استناد به مدلول مواد 338-339-362-1257-1258-1284-1286-1321-1324 قانون مدنی و 197-198-503-515-519-522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر الزام خوانده به تمهید مقدمات انتقال سند و حضور در دفتر اسناد رسمی وانتقال رسمی سه دانگ مشاع از آپارتمان مورد ترافع به انضمام انباری و پارکینگ و پرداخت مبلغ 000/030/1ریال هزینه دادرسی و همچنین خسارت تاخیر ایفای تعهدات به ماخذ روزانه پنج میلیون ریال از تاریخ 15/6/92 تا هنگام اجرأی حکم در حق خواهان دعوی صادر و اعلام می دارد.
حکم دادگاه غیابی و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و پس از آن در مهلت بیست روزه قابل تجدید نظر در مرجع محترم تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه 86 دادگاه حقوقی تهران - مهرداد یزدانی شماره پرونده: 9209982161800833 شماره دادنامه: 9309972161800848 تاریخ: 1393/09/29
رأی دادگاه
به تاریخ 1393/5/14خانم ف. ر. الف. با وکالت بعدی آقای ر. ف. دادخواستی به طرفیت خانم م. الف. پ. به خواسته واخواهی نسبت به دادنامه شماره 930237 مورخ 1393/3/30را تقدیم این دادگاه کرده اند.
دادگاه با عنایت به دفاعیات واخواه و وکیل محترم وی که تلاش بر تضمین بودن معامله برأی بازپرداخت وجه موضوع مطالبات واخوانده از محل پرداخت خرید ملک جردن اعلام و عنوان شده است و مشخص نیست اگر قصد واخواه صرفاً تضمین در جهت بازپرداخت بوده به چه علت حاضر به انتقال سند دردفتر اسناد رسمی بوده و کراراً در مقام دفاع اعلام نموده اند که پس از اخذ گواهی عدم حضور با تمهید مقدمات حاضر به انتقال سند بوده و می باشند وعلت عدم انتقال را متوجه واخوانده اعلام و عنوان کرده اند تا جائیکه وکیل محترم واخواه واخواهی را صرفاً معطوف به جنبه خسارت مندرج در حکم دانسته و اعلام نموده اند نه انتقال سند رسمی واین در حالی است که حتی اگر بیع منعقده را تضمین تلقی نماییم اقرارصریح واخواه واذعان وکیل وی موید آنست که امکان تهیه وبازپرداخت وجه در موعد مقرر فراهم نشده است بنابر این رجوع به تضمین یعنی عقد بیع با ضمانت اجرأی آن با مانعی مواجه نبوده و پاره ای موانع و تمهید مقدمات انتقال سند برعهده فروشنده بوده که این اقدام صورت نپذیرفته است و مشخص نیست به چه مبنایی تجزیه شرط ضمن عقد را توجیه و استدلال می نمایند.
علاوه بر آن تاریخ 1392/6/15مقارن با روز جمعه بوده که عرف معاملات ورویه جاری هم مؤید انتقال مدت حضور به بعد از تعطیلی معیار و مبنای اقدام می باشد کمااینکه قانونگذارهم در مقام تقارن تاریخ ها و مواعد اقدام با روز تعطیل معیار قانونی بودن اقدام را روز بعد تعطیل اعلام و عنوان نموده است علاوه بر آن تمهید مقدمات در جهت رفع موانع برعهده فروشنده بوده که هیچگونه تلاشی در جهت تهیه مستندات قانونی و رفع موانع از ناحیه واخواه مشاهده نشده و صرف اتکاء به اظهار آماده بودن بدون اقدام عملی موجب ایجاد آثار حقوقی نبوده و رافع مسئولیت نمی باشد بویژه آنکه مودای شهادت گواهان وافراد مطلع گویای آن است که رجوع واخوانده به تضمین وبه تبع آن شروط ضمن عقد مذکور از باب استناد به اصل لزو م وصحت قراردادها و لازم الوفا بودن شروط ضمن عقد و مستفاد از مدلول مواد 10-219-223-231-237 قانون مدنی در زمره توافقات طرفین بوده که برأین مبنا هم اقدام صورت پذیرفته است وچنانچه قرار بوده صرفاً سه دانگ آپارتمان خیابان جلفا در صورت عدم امکان بازپرداخت وجه مبنا و معیار طرفین باشد چه ضرورتی به درج شرط دایر بر امکان مطالبه خسارت تاخیر در عقد وجود داشته است؟
واین امر خود مؤید آن است که طرفین با علم و آگاهی به تعهدات خویش در مقام درج شرط مذکور بوده و برأین مبنا بنا به اقاریر صریح صورت پذیرفته وبه عمل آمده به جهت عدم ایفای تعهد مجرأی تقدیم دادخواست به الزام فروشنده در جهت انتقال سند و مطالبه خسارت را فراهم کرده است. با وصف مراتب مذکور دادگاه واخواهی واخواه را غیر مدلل و غیر ثابت تشخیص و با استناد به مواد 197-198-303-304-305-306 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد واخواهی دادنامه غیابی صادره را عیناً تایید و استوارمی نماید. حکم دادگاه حضوری وظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر در مرجع محترم تجدید نظراستان تهران می باشد. رئیس شعبه 86 دادگاه حقوقی تهران - مهرداد یزدانی