متن رأی
نظر به اینکه خواسته خانم م. ک. م. ر. (فرجام خواه) مطالبه خسارات مادی ناشی از ممانعت وی توسط زوج (خوانده) که با استفاده از قانون گذرنامه او را از کشور در حالیکه در دانشگاههای انگلستان در حال تحصیل بوده است محروم ساخته است می باشد و این عمل خوانده (فرجام خوانده) به زعم او جرم تلقی شده است و از باب ضرر و زیان مطالبه خسارت طبق توضیحات مندرج در لایحه ای که در اوراق 20 و 21 پرونده منعکس نموده است. مورد مطالبه مقوّم شصت میلیون ریال قرار داده است. صرف نظر از استدلال دادگاه دادگاه محترم صادر کننده رأی فرجام خواسته چون خانم م. ک. م. ر. منشأ استحقاق خود را جرم ارتکابی فرجام خوانده اعلام نموده است که نه تنها مخالفت زوجه از خروج از کشور توسط زوج جرم نیست بلکه به تبع حقوق ایام زوجیت نوعی اعمال حق است که عمل صورت گرفته توسط آقای ج. ت.
ولو متضمن ورود خسارتی به مشارالیها شده باشد مسئولیتی متوجه فرجام خوانده بابت خسارت وارده به فرجام خواه در این رابطه نمی تواند باشد چون در حدود قانون و به نحو متعارف در جامعه اسلامی و عرف نظام خانواده صورت گرفته است با فرض اینکه فرجام خواه از حیث عدم مسئولیت در قبال خسارات ادعائی ذمه او بری باشد مطالبه خسارات تأخیر تأدیه درحالیکه حق ثابت شده ای برأی خود متصور نبوده است موضوعاً منتفی خواهد بود. بنابمراتب رأی فرجام خواسته که از حیث نتیجه با نظر هیأت این شعبه منطبق است و موجبی جهت نقض آن به نظر نمی رسد با رد فرجامخواهی خانم م. ک. م. ر. مستنداً به ماده 370 قانون آئین دادرسی مدنی تأیید و ابرام می گردد. شعبه 16 دیوان عالی کشور- رئیس و مستشار و عضو معاون عبدالعلی ناصح - عباسعلی علیزاده - سعیدعالم