متن رأی
در تاریخ 93/7/9 خانم ک. ن. م. فرزند ق. الف. بطرفیت خوانده آقای م. ک. فرزند م. دادخواستی بخواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف تقدیم می نماید.
خواهان برابر دادخواست تقدیمی و دفاعیات بعمل آمده مدعی است مالک سه دانگ از پلاک ثبتی. . . . بوده وبا توجه به اینکه تهیه مسکن از وظایف زوج بوده ودر حال حاضر زوجین ( خواهان و خوانده) در همان ملک زندگی مشترک دارند لذا تقاضای اجرت المثل سه دانگ از ملک را از تاریخ 1382/9/27 لغایت ارائه دادخواست دارد.
خوانده در مقام دفاع عنوان نموده در سال 1362 ازدواج ک. یم ودر سال 1365 با داشتن یک فرزند پسر هم جدا شدیم و مجدداً در سال 1382 ازدواج نمودیم ودر همان زمان از جهت مهریه و هدیه سه دانگ از ملک محل سکونت را به ایشان منتقل ک.
م و علیرغم اینکه حاضر شدم به ملک واقع در سعادت آباد نقل مکان کنم و ملک مشترک را به اجاره بدهیم ایشان حاضر نشد وبا توجه به اینکه هیچ قرارداد اجاره ای فی مابین نبوده و هیچ گونه اطلاعی جهت تخلیه خانه نداشته ام لذا تقاضای رد دادخواست خواهان را دارد دادگاه با عنایت به جمیع اوراق و محتویات پرونده صرفنظر از اینکه منشاء مالکیت خواهان هبه و مهریه پرداختی از ناحیه زوج جهت شروع مجدد زندگی مشترک بوده و چنانچه سکونت زوجین در مال مشترک را که حکایت از نوعی تراضی ودرجهت تداوم وابط زناشوئی است ماهیتاً هبه منافع و یا ابراء عملی از ناحیه زوجه تلقی نکینم پیش فرض مطالبه اجرت المثل ناشی از غصب و عدم اذن است وبا توجه به اینکه تصرفات مشاعی خوانده بر اساس اذن سابق بوده لذا عدول از اذن قابلیت تسری به گذشته نداشته لذا دادگاه خواسته را وارد ندانسته حکم به رددعوی خواهان مطابق ماده 194و197 قانون آئین دادرسی مدنی ومدلول مواد 308و320 قانون مدنی صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در مرجع محترم تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه 39 دادگاه عمومی تهران -حمید خلیلی فر