متن رأی
در خصوص دادخواست آقای ح. ر. خ. فرزند ع. به طرفیت خانم ف. ح. فرزند الف. با وکالت م. م. خ. به خواسته الزام به تمکین با توجه به کپی مصدق سند ازدواج رابطه زوجیت بین خواهان و خوانده محرز است و باتوجه به اظهارات خواهان که بیان داشته است همسرم (خوانده) از تاریخ 94/04/13 منزل مشترک را ترک کرده است و خواستار تمکین خوانده می باشد و نظربه اینکه همین که نکاح به طور صحت واقع شود رابطه زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر بر قرار می شود و اینکه یکی از تکالیف مشترک زوجین این است که زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر می باشند و اینکه یکی از تکالیف زن این است که زن باید در منزلی که شوهر تعیین می کند سکنی نماید مگر انکه اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد که در وضعیت فعلی چنین اختیاری به خوانده (زوجه) داده نشده است و دیگر اینکه زن بدون مانع مشروع نمی تواند از ادای وظایف زوجیت (تمکین) امتناع نماید و خوانده دلیل و مانع مشروع برأی عدم تمکین از خواهان ابراز ننموده است.
لذا دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده و مستنداً به مواد 1102 -1103-1108-1114-1257 قانون مدنی وماده 198 قانون آئین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده به تمکین در مقابل خواهان صادر می نماید. اجرأی این حکم منوط است به تهیه مسکن و اثاث البیت در شان خوانده از سوی خواهان. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. دادرس شعبه 252 دادگاه عمومی حقوقی تهران-علی امانی