متن رأی
درأین پرونده م. ح. فرزند غلامعلی به طرفیت ج. ح. دادخواستی مطرح کرده وچنین توضیح داده که اراضی ای که درتصرف ومالکیت مشاعی پدرش بوده، با فوت پدر وتجویز سایر وراث مبنی بر جواز تصرف از طریق وکالت نامه رسمی پیوست مشغول بکار بوده که مقدار 8000 متر مربع از این اراضی بوسیله خوانده من غیرحق و به نحو عدوان تصرف شده ولذا خواستار صدور حکم به خواسته بوده است. وکلای خوانده موکل خود را مالک رسمی دانسته وارکان تصرف عدوانی را درمانحن فیه محقق ندانسته اند. دادگاه با بررسی اوراق و محتویات، به خصوص گزارش واحد ثبتی ونظر کارشناس دادگستری مبنی بر مالکیت طرفین دعوا به نحو اشاعه، بر این اعتقاد است که به جهت عدم افراز اراضی پلاک ثبتی متنازع فیه ولو به نحو ضمنی وشفاهی، هیچ یک از مالکین حق تصرف بخشی از اراضی را به نفع خود نداشته اند وتصرفات قدیمی وچندین ساله با فرض سکوت سایر وراث نمی تواند منشأ صحت اقدامات وتصرفات را توجیه کند، لذا با توجه به مالکیت هردو طرف دعوا، دادگاه تحقق ارکان دعوای تصرف عدوانی را محرز ومسلم ندانسته وبه استناد مادتین 158 و 162 قانون آئین دادرسی مدنی، دعوای خواهان را محکوم به بطلان می داند.
این رأی ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه تجدید نظر تهران می باشد. رئیس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی دادگستری شهرستان پیشوا-سیدحجت کیوان هاشمی