متن رأی
با استعانت از خداوند متعال، در خصوص دادخواست آقای ر. ( ش. ) ب. فرزند ن. با وکالت آقایان ع. الف. ج. ت. ق. و ح. ج. به طرفیت خانم م. الف. ش. فرزند س. ع. به خواسته الزام به تمکین و مطالبه خسارات دادرسی با این توضیح که حسب دادخواست تقدیمی از سوی خواهان و اظهارات مورخه 94/8/11 و لوایح تقدیمی از سوی طرفین، بموجب سند ازدواج شماره 14109 مورخه 82/11/30 دفتر ازدواج شماره 9 خواهان، خوانده را به عقد دائم خود درآورده و حاصل این ازدواج یک فرزند می باشد که حسب اظهار خواهان، زوجه از اول تیر ماه 1386 تا کنون بدون مجوز شرعی و قانونی منزل مشترک را ترک نموده است و تقاضای تمکین زوجه را نموده است.
زوجه نیز ضمن تقدیم لایحه و منضم به دادنامه شماره 8800591 مورخه 88/4/14 در خصوص دعوی مشابه مطروحه از سوی خواهان که در آن با توجه به شرط ضمن عقد فیمابین زوجین قید گردیده که (( زوج در خصوص ادامه تحصیلات عالیه و اشتغال زوجه در هر مکان مخالفت و ممانعتی نداشته باشد )) اظهار داشت که اکنون نیز حاضر به تمکین می باشد لیکن چون در شهر تهران مشغول به ادامه تحصیلات پزشکی می باشد لذا مطابق شرط ضمن عقد محل اقامت وی هم اکنون در تهران بوده و در این شهر تمکین می نماید.
که زوج ضمن پذیرش امضای چنین شرطی، دفاعیاتی را مطرح نموده در خصوص علت امضای آن که در پرونده مضبوط می باشد لهذا با توجه به مراتب فوق و اینکه خواهان محل اقامت خود را شهر قزوین اعلام نموده و خواستار تمکین زوجه در این شهر گردیده و با توجه به گواهی صادره به شماره 94/210/134/5 مورخه 94/8/4 از سوی معاون دانشکده علوم پزشکی تهران مبنی بر اشتغال زوجه به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی و با توجه به اظهار عدم تمایل خواهان به تهیه مسکن در شهر تهران به لحاظ اینکه محل کارش در قزوین می باشد و با توجه به شرط ضمن عقد و همچنین ملاحظه دادنامه صادره در سال 88 در خصوص تمکین زوجه که از سوی شعبه 232 رد گردیده و با در نظر گرفتن سایر محتویات پرونده و جدایی چندین ساله زوجین، و مستندا به ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی و همچنین با رعایت ماده 1114 ق. م خواسته خواهان وارد ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری است و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد. دادرس شعبه 232 دادگاه عمومی حقوقی خانواده یک -علی قنبرنیا