متن رأی
در خصوص دعوی خانم م. ت. ی. فرزند ن. با وکالت آقای ح. ل. فرزند ح. بطرفیت آقای م. ت. ی. فرزند ح. ع. بخواسته مطالبه اجرت المثل سالهای زندگی مشترک با احتساب خسارات دادرسی، با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی، نظر به اینکه خواهان بشرح اظهارات مندرج در صورتجلسه رسیدگی دادگاه اظهار داشته در مدت زندگی مشترک زناشوئی کارهایی را که شرعاً بر عهده اش نبوده بنا به دستور زوج انجام داده است و قصد تبرع نداشته است خوانده دلیل ومدرکی مبنی بر اینکه کارهایی که همسرش انجام داده به قصد تبرع بوده به دادگاه ارائه ننموده، بنابرأین دادگاه با توجه به نظریه کارشناس رسمی دادگستری و محاسبه اجرت المثل خواهان در این مدت که مصون از اعتراض طرفین مانده با عتایت به اصل عدم تبرع واقتضای عرف و قانون انجام دهنده کارهای مزبور مستحق اجرت المثل است در نتیجه دادگاه دعوی مطروحه خواهان را ثابت و موجه تشخیص داده به استناد مواد 257 و 519 و 520 قانون آئین دادرسی مدنی و مفاد ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 180/000/000 ریال بابت اصل خواسته وهزینه دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید.
این رأی حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان است. رئیس شعبه 201 دادگاه عمومی خانواده تهران - حسن جهاندار