متن رأی
به تاریخ 18/5/91 آقای ز. ف. دادخواستی به طرفیت ف. ه. با وکالت بعدی آقای ع. ت. به خواسته ی مطالبه ی مبلغ چهارصد میلون ریال با احتساب کلیه خسارات دادرسی و تاخیر در تادیه را تقدیم این دادگاه کرده اند مختصرادعا برأین مبناست که یک دستگاه اتومبیل هیوندای با مشخصات مندرج در دادخواست تقدیمی را جهت تعمیر به تعمیرگاه تحت مدیریت خانم ه. قرارداده لیکن پس از انجام تعمیرات و طی آزمایش موتور مشخص گردید به علت اشتباه در عملکرد تعمیرکار خودروی مذکور دچارخسارت و آسیب از ناحیه ی سیلندر و سرسیلندر و قسمتهای دیگر گردیده و برأین اساس تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را نموده اند. در مقام دفاع وکیل محترم خوانده ضمن تایید ورود خودرو به تعمیرگاه تحت مدیریت موکل علت این اقدام را عدم رعایت تعمیرکار آقای ع. ن.
و هم چنین خروج اتومبیل به همراه خواهان خارج از ساعات کاری تعمیرگاه با انجام آزمایش با سرعت بالا انجام نموده برأین اساس دعوی مطروحه را متوجه موکل خویش ندانسته اند و در این رابطه با تامین دلیل مربوطه ایراد نموده که دادگاه با توجه به تقاضای جلب ثالث از ناحیه وکیل محترم وعدم جلب مشارالیه به دادرسی در جهت احراز واقع و کشف حقیقت و خسارت ایجاد شده قرار ارجاع امربه کارشناسی را صادر که نظریه کارشناس محترم بدوی مؤید ورود خسارت به مبلغ چهارصد میلیون ریال ومیزان مسئولیت برأی مدیریت تعمیرگاه و تعمیرکار هریک به میزان چهل و پنج درصد و مالک خودرو ده درصد اعلام شده که با اعتراض به آن ازناحیه ی وکیل محترم خوانده موضوع به هیئت کارشناسی ارجاع که هیئت مذکور میزان خسارت تعیین شده را معادل اعلام نظر کارشناس اولیه تعیین لیکن مسئولیت را متوجه مدیریت تعمیرگاه در به کارگیری پرسنل غیر فنی و ناآشنا و سهل انگاری در نظارت از باب مدیریت دانسته نظر به اینکه لوایح لایحه ی وکیل محترم خوانده که به دادگاه واصل شده است خدشه ای بر نظر کارشناس وارد نمی نماید و کارشناسان مذکور تایید میزان خسارت ارزیابی شده توسط کارشناس اولیه مسئولیت را متوجه مدیریت تعمیرگاه دانسته اند دادگاه با توجه به اینکه اساساً توجه و عدم توجه مسئولیت موضوعی است که وابسته به نظر دادگاه می باشد واعلام آن از نظریه کارشناسی لزوماً دادگاه را مقید به قبول اظهار نظر نمی نماید از این حیث با توجه به اینکه وقتی فردی مکانی را دایر می نماید ومسئولیت ورود و خروج وشرأیط کار را در مکان مورد تقبل قرارداده ومی پذیرد بنابرأین اعمال واقدامهای مجموعه تحت نظر منتسب به نامبرده بوده و از این جهت رافع مسئولیت وی نخواهد بود و اقدام تعمیرکار به خروج خودرو از تعمیرگاه و تحت آزمایش قراردادن آن امری فنی است که وابسته به متخصص بوده و صرف حضور خواهان نافی مسئولیت تعمیرگاه و متصدی آن نبوده و نمی باشد و از این حیث توجه مسئولیت به خواهان محمل و جایگاه قانونی نداشته وندارد زیرا این فرد متصدی و مسئول است که می بایست با قبول و پذیرش خودرو منطبق بر موازین ومتعارف عمل نموده و خودرو را به نحو صحیح و سالم با انجام تعمیرات تحویل متقاضی تعمیر خودرو نماید علاوه بر آن مسئولیت مدیریت تعمیرگاه نافی رجوع وی به واردکننده زیان به میزان مسئولیت نبوده و خواهان دعوی را مقید و محدود به رجوع به تعمیرکار نمی نماید زیرا او خودروی خویش را در مکانی تحت مدیریت بانوی خوانده دعوی قرارداده و خروج تعمیرکار از اعمال شرأیط قراردادی حاکم بین کارفرما وخویش سلب مسئولیت از کارفرما ننموده وقید این توضیح که اشخاص با ورود به تعمیرگاه با تعمیرکار قرارداد منعقد می نمایند اساساً جایگاهی نداشته و ندارد و از این حیث با توجه به مواد 1و2و12 قانون مسئولیت مدنی و هم چنین مبحث تسبیب و ضمان در قانون مجازات اسلامی و لحاظ مواد 331 به بعد قانون مدنی و اصل لزوم و جبران خسارت و قاعده ی تسبیب و لاضرر توجه مسئولیت به خوانده دعوی ثابت ومحرز بوده و خواسته خواهان دایر بر الزام تعمیرگاه به تعمیر خودرو با توجه به اینکه خواسته خواهان از ابتدا خسارت بوده است فاقد جایگاه و محمل قانونی تشخیص زیرا دادگاه مکلف به اظهار نظر در حدود خواسته و با رعایت ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی بوده و بدین وصف با استناد به مواد مواد 1257-1258-1284-1286-1321-1324 قانون مدنی و مواد 197-198-503-515-519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده دعوی به پرداخت مبلغ چهل میلیون تومان اصل خسارت وارده و مبلغ 000/000/13ریال هزینه دادرسی و هزینه ی کارشناسی در حق خواهان دعوی صادر و اعلام می دارد حکم دادگاه حضوری وظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظردر مرجع محترم تجدید نظراستان تهران می باشد.
رئیس شعبه 86 دادگاه حقوقی تهران - یزدانی