متن رأی
در خصوص دعوی وزارت نیرو (اداره منابع آب ش. ) به طرفیت آقای م. الف. ش. با وکالت آقای ب. ش. به خواسته 1- ابطال عملیات ثبتی نسبت به ملک موضوع دعوی 2-خلع ید از بستر رودخانه و قلع و قمع مستحدثات واقع در بستر و حریم و مطالبه خسارات دادرسی مقوم به 51/000/000 ریال موضوع دادخواست 92/8/1 بدین مضمون که به موجب ماده 2 قانون توزیع عادلانه آب که بستر و حریم انهار در مالکیت دولت به تصدی وزارت نیرو مقرر نموده است و با توجه به تبصره ماده 17 آیین نامه تعیین بستر و حریم انهار که تشخیص میزان آنرا در صلاحیت کارشناسان وزارت نیرو مقرر نموده است حسب نظریه آن مرجع ملک موضوع دعوی در بستر رودخانه جاجرود قرار داشته و مستلزم اعمال مقررات مربوط به شرح خواسته دعوی می باشد دفاعیات وکیل خوانده دعوی نیز به مضمون انکار ادعای خواهان به شرح لایحه صفحه 31 پرونده می باشد سپس قرار ارجاع امر به کارشناس رسمی دادگستری جهت انطباق از جمله متصرفات خوانده با نقشه ترسیمی اداره آب در خصوص بستر و حریم رودخانه جاجرود می باشد قرار کارشناسی به اصحاب دعوی ابلاغ و از سوی خوانده به شرح لایحه 94/1/17 اعتراض گردیده است.
با توجه به محتویات پرونده دعوی خواهان وارد است زیرا به موجب ماده 32 قانون توزیع عادلانه آب که قانون خاص می باشد آن مرجع معاف از پرداخت هزینه دادرسی بوده و قانون آیین دادرسی مدنی که قانون عام می باشد ناسخ آن قانون تلقی نخواهد شد تبصره 6 ماده 96 قانون شهرداری با توجه به قسمت اخیر همان مستند در واقع موید ضابط بودن وزارت نیرو نسبت به بستر و حریم رودخانه می باشد.
مضافاً اینکه قانون توزیع عادلانه آب مصوب 1361 موخر بر قانون شهرداری می باشد که با توجه به سمت وزارت نیرو در خصوص بستر و حریم رودخانه بعنوان قانون خاص موخر که ناسخ خاص مقدم می باشد از جمله مستند دیگری مبنی بر رد ایراد خوانده در خصوص ادعای عدم سمت خواهان و مثبت سمت خواهان می باشد (تبصره مادتین 2 و 30 قانون توزیع عادلانه آب مصوب 61) مطابق قسمت اخیر تبصره 4ماده 2 قانون مذکور که پرداخت خسارت به جهت قلع و قمع بنا را مقرر نموده است مفهم عطف به ماسبق شدن قانون مذکور می باشد زیرا پرداخت خسارت مفهومی نخواهد داشت مگر در صورت قلع و قمع ابنیه موجود در زمان تصویب قانون و پرداخت خسارت نسبت به مستحدثات بعد از تصویب قانون و اجرأی آیین نامه مربوط با توجه به منع هرگونه تصرف نسبت به بستر و حریم سالبه به انتفاء موضوع خواهد بود هرچند مطالبه خسارت وفق ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی مستلزم اقامه دعوی از سوی ذینفع خواهد بود تا البته با توجه به عکس های هوایی مقارن قانون مشخص گردد آیا مستحدثات قبل از قانون می باشد یا خیر نتیجتاً با توجه به عبارت پرداخت خسارت به شرح موصوف (تبصره 4ماده 20 قانون ) که عطف به ماسبق شدن قانون توزیع عادلانه آب راتبیین می نماید وجود مستحدثات حسب ادعا ولو اینکه به تاریخ قبل از تصویب قانون مذکور باشد نافی اقامه دعوی معنونه نبوده و با توجه به نظریه کارشناسی که کل محل مورد ترافع به مساحت 3310/30 متر مربع به شرح کروکی پیوست نظریه در بستر رودخانه می باشد و از سوی دیگر اعتراض به نظریه کارشناسی موثر نخواهد بود زیرا صرف نظر از اینکه مستندی جهت نقض نظریه کارشناسی اعلام نگردیده است ( ص 54) بلکه انطباق محل ملک با نقشه اداره منابع آب در حدود صلاحیت کارشناس ثبت می باشد چرا که موضوع دعوی خواهان مستلزم بررسی انطباق متصرفات خوانده با بستر و حریم رودخانه می باشد و خواسته دعوی در واقع تعیین میزان بستر و حریم رودخانه نمی باشد تا کارشناس در رشته تشخیص بستر رودخانه انتخاب گردد بدیهی است تشخیص میزان بستر و حریم انهار به موجب آیین نامه تعیین بستر بر عهده اداره خواهان بوده و نظریه آن مرجع ظرف البته مهلت مقرر در همان مستند قابل اعتراض از سوی اشخاص در مرجع قضایی ذیصلاح می باشد و مستندی که مبنی بر بطلان نظریه اداره خواهان که مرجع ذیصلاح در تعیین بستر و حریم می باشد ارائه نشده تا به لحاظ بطلان نظریه آن مرجع که البته به شرح فوق در موعد مقرر از سوی اشخاص ذینفع در مرجع ذیصلاح می بایست اعتراض می گردید تا ملک موضوع دعوی را خارج از شمول آن مقررات قلمداد نماید و همچنین اعتراض بعمل آمده از سویی دیگر فاقد هرگونه مستندی جهت نقض نظریه آن کارشناس آنگونه که لزوم ارجاع به هیأت سه نفره کارشناسان را ایجاب نماید؛
می باشد بنابر مراتب فوق در خصوص خواسته ردیف اول با توجه به اینکه کل محل مورد ترافع به لحاظ اینکه بستر رودخانه است فاقد سابقه ثبتی اعلام گردیده حکم به بطلان دعوی و نسبت به خواسته ردیف دوم حکم به محکومیت خوانده به خلع ید از بستر رودخانه جاجرود به مساحت 3310/30 متر مربع به شرح کروکی پیوست نظریه کارشناسی منتخب دادگاه و قلع و قمع مستحدثات و پرداخت خسارات دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره مستنداً به مواد 2، 198، 331، 332، 336، 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه دوم دادگاه عمومی لواسانات-حسین شعبان زاده