متن رأی
فرجامخواهی آقای م. ع. خ.
نسبت به دادنامه شماره 605- 94 مورخ 1394/5/11 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی که در جهت تایید دادنامه های بدوی مفاداً متضمن حکم بر احراز شرأیط اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه فرجام خوانده انشاء گردیده وارد و موجه نیست زیرا زوجه فرجام خوانده بشرح دادخواست نخستین و توضیحات بعدی در جلسه اول دادرسی بلحاظ عدم پرداخت نفقه از طرف زوج از تاریخ عقد نکاح و ترک زندگی از طرف ایشان مستنداً بمواد 1119 و 1130 قانون مدنی صدورحکم طلاق را خواستار گردیده است و دادگاه با احراز تخلف زوج فرجام خواه از بند های 1 و 8 شروط مندرج در قباله نکاحیه به زوجه فرجام خوانده اجازه داده که خود را به طلاق خلع مطلقه نماید و با فرض بر اینکه تحقق بند های1و8 شروط ضمن العقد بلحاظ عدم حصول شرأیط مقرردر بند1و نیز عدم شروع زندگی مشترک بین طرفین ثابت و محرز نبوده باشد ولی از آنجائیکه رابطه زوجیت دائم بین زوجین در تاریخ 1388/2/20 بر قرار گردیده و با قرار آنان مواقعه انجام و زفاف صورت گرفته و با وصف اینکه بدلالت مستندات پیوست پرونده و اظهارات خود و فرجام خواه محل کار ایشان در تهران بوده معهذا نامبرده از تاریخ انعقاد عقد نکاح تا کنون علیرغم گذشت حدود شش سال هیچ اقدامی جهت تهیه مسکن مناسب در شهر محل کار و اقامتگاه قانونی خویش برأی سکونت زوجه و شروع زندگی مشترک و ایفاء وظایف زناشوئی از طرف ایشان اقدام ننموده و بعلاوه زوجه قانوناً مکلف بوده که در اقامتگاه زوج در همان محلی که نامبرده زندگی می نماید باوی زندگی مشترک داشته و به ایفاء وظایف زناشوئی خود اقدام نماید و قانوناً هیچ تعهد و تکلیفی بر اقامت و سکونت خود در محل دیگری خارج از اقامتگاه و محل سکونت زوج نداشته است و از این رو ارسال چند فقره اظهار نامه از طرف زوج برأی زوجه جهت دعوت از ایشان برأی سکونت و زندگی در شهر ب.
که غیر از اقامتگاه و محل سکونت واقعی او بوده موثر در مقام نبوده و نمی تواند دلیلی بر تخلف زوجه در قبال خواسته زوجه و نیز اقدام زوج به تفکیک قانونی خود در قبال زوجه محسوب گردد و در واقع زوج فرجام خواه بعد از انعقاد عقد نکاح و برقراری رابطه زوجیت فیمابین تا کنون زوجه را بمدت بیش از شش سال بلا تکلیف و بدون پرداخت نفقه در منزل پدرش رها نموده است که ادامه این وضعیت عرفاً و نوعاً برأی زوجه مشقت بار و تحمل آن سخت و دشوار بوده و موجب حرجی بودن دوام زوجیت برأی ایشان خواهد بود لذا عسر و حرج زوجه فرجام خوانده که یکی از علل و جهات درخواست طلاق وی بوده ثابت و مدلل بوده و از این رو موجبات اعمال و اجرأی ماده 1130 قانون مدنی و صدور حکم طلاق و الزام زوج به مطلقه نمودن زوجه فراهم بوده است بنابرأین و با توجه بمراتب اشعاری دادنامه فرجام خواسته ازحیث نتیجه صائب و موجه و منطبق بر موازین قانونی بوده و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر دادنامه مرقوم مترتب نمی باشد و اعتراضات فرجام خواه درحدی نیست که خلل و خدشه ای بر اساس دادنامه فرجام خواسته وارد و موجبات نقض آنرا فراهم سازد فلذا با اضافه نمودن ماده 1130 قانون مدنی به دادنامه معترض عنه ضمن رد فرجامخواهی فرجام خواه مستنداً بماده 370 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نتیجتاً ابرام می گردد.
شعبه 8 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و مستشار حسن عباسیان - مسعود کریم پورنطنزی - سیروس کیقبادی