متن رأی
طبق مفاد دادنامه شماره 674 مورخ 1391/10/4 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری نظر به اینکه مطابق ماده 9 قانون اصلاح پاره ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی بانوان شاغل خانواده ها و سایر کارکنان مصوب سال 1379 مبنای حقوق بازنشستگی یا وظیفه مستخدمان مشمول عبارت است از معدل تمامی حقوق و مزایای دریافتی آنان در دو سال آخر خدمت که ملاک کسور بازنشستگی است و در ماده 77 قانون تأمین اجتماعی میزان مستمری بازنشستگی تابعی از متوسط مزد یا حقوق شناخته شده است و به موجب بند 5 ماده 2 قانون تأمین اجتماعی مصوب سال 1354 مزد یا حقوق عبارت است از هرگونه وجه یا مزایای نقدی و غیر نقدی مستمر که در مقابل کار به بیمه شده داده می شود و در ایامی که سنوات ارفاقی در اجرأی قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 1367/6/5 اعطا شده است حقوق اشتغال پرداخت نمی شود تا مبنای تعیین میزان مستمری قرار گیرد و از طرفی به موجب قانون اخیرالذکر صرفاً به سنوات خدمت انجام شده مستخدم حداکثر پنج سال اضافه می شود که در میزان مستمری مورد محاسبه قرار می گیرد و تأثیری در تعیین میانگین دستمزد دو سال آخر خدمت ندارد.
بر این پایه خواسته شاکی مبنی بر اصلاح حکم مستمری بازنشستگی بر اساس میانگین دو سال آخر سنوات ارفاقی وجهه قانونی ندارد و رد می گردد. رأی صادر شده ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رئیس شعبه 15 دیوان عدالت اداری شجاعی نوری