متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. د. با وکالت آقایان ک. الف. و ع. م. به طرفیت آقایان 1- ت. پ. 2- ق. م. 3- شرکت تعاونی مسکن آ. نسبت به دادنامه نسبت به دادنامه شماره 930559 مورخ 1393/7/30 شعبه 217 دادگاه عمومی تهران که بر اساس دادنامه موصوف در مورد دعوای تجدیدنظرخوانده ردیف اول به خواسته اعتراض ثالث نسبت به بخشی از دادنامه شماره 16-1391/1/30 در پرونده کلاسه 465 شعبه 217 دادگاه مذکور مبنی بر تحویل یک واحد آپارتمان مورد ترافع به تجدیدنظرخواه اجمالاً با این استدلال که قرارداد استنادی مورخه 1385/7/11 در پرونده کلاسه 465 جعاله تلقی که با فرض عدم انجام تعهد از سوی متعهد قابلیت فسخ دارد چون از عقود جایز محسوب و در قالب عقد بیع باطل و غیرقابل استناد است زیرا موضوع قرارداد مال غیرمنقول بوده و می بایست با وصف معلوم و معین بودن مورد خریداری قرار می گرفت نه کلی مافی الذمه در نتیجه دعوا وارد تشخیص ضمن نقض دادنامه شماره 16 مستنداً به ماده 565 و 561 قانون مدنی و ماده 197 و 417 و 418 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به رد دعوای خواهان پرونده کلاسه 465 صادر گردیده است.
دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین، نظر به اینکه برابر مقررات ماده 417 و 415 قانون ائین دادرسی مدنی در دعوای اعتراض شخص ثالث، چنانچه دادگاه احراز نماید رأی معترض عنه به حقوق شخص ثالث خلل وارد سازد آن قسمت از حکم که مورد اعتراض قرار گرفته نقض می نماید بنابرأین در فرآیند رسیدگی به دعوای اعتراض ثالث دادگاه باید در حدود خواسته دعوا اسناد و مدارک ارائه شده از ناحیه معترض ثالث که با استناد به آنها خود را ذیحق می داند ارزیابی و مورد سنجش قرار دهد، در صورتی که این اسناد حاکی از حقانیت معترض ثالث باشد رأی معترض عنه را نقض نماید. از این رو دادگاه نمی تواند خارج از خواسته دعوا، قرارداد و مستند دعوای خواهان اصلی را به لحاظ اینکه عقد جعاله است و عقد مذکور جایز است و در قالب عقد بیع باطل است آن را باطل اعلام کند زیرا این امر نیازمند به اقامه دعوا از ناحیه ذینفع (طرف دیگر قراردادیعنی آقای ق. م. ) است و فسخ آن نیز فرع بر اقامه دعوا مبنی بر صدور حکم بر تأیید فسخ قراردادبه لحاظ رجوع از ناحیه ذینفع است.
افزون بر آن دادگاه نخستین در رسیدگی به دعوای اصلی که منجر به صدور دادنامه معترض عنه گردیده قرارداد مستند دعوای خواهان اصلی را بیع نامه تشخیص داده است و بر این اساس حکم به الزام فروشنده به تحویل ملک صادر گردیده است. بنابرأین تلقی آن در این مرحله از رسیدگی به «عقد جعاله» موجه نمی باشد. نظربه اینکه قرارداد مورخ 1385/7/11 حاکی از آن که آقای ق. م. در قبال اخذ ثمن معین یک واحد آپارتمان به مساحت 60/09 مترمربع واقع در طبقه چهارم واحد 10 به تجدیدنظرخواه واگذار کرده و ثمن معامله نیز اخذ کرده است بنابرأین قرارداد مذکور واجد ویژگی عقد بیع است.
نظر به اینکه قرارداد مذکور توسط شرکت تعاونی آ. امضاء و تایید گردیده است.
نظر به اینکه معترض ثالث به عنوان قائم مقام یکی از اعضای تعاونی مسکن آ. می باشد و تعاونی متعهد شده است یک دستگاه آپارتمان به وی واگذار نماید و در قرارداد استنادی (مشارکت نامه) مشخصات آن قید نشده است بنابرأین دادنامه معترض عنه به حقوق نامبرده خلل وارد نمی سازد و در هر حال رابطه حقوقی نامبرده با شرکت تعاونی پابرجاست و نامبرده می تواند از طریق اقامه دعوا علیه شرکت مذکور احقاق حق نماید. بنابه مراتب مذکور تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می شود و به تجویز ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوای خواهان نخستین صادر و اعلام می گردد این رأی قطعی است. شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار مجتبی نورزاد - محمد متولی