متن رأی
در این پرونده آقای الف. ب. به وکالت از شرکت ر. بطرفیت آقای م. ح.
از دادنامه شماره 00508 مورخ 1393/7/22 شعبه محترم 176 دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است بموجب این دادنامه شرکت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 107/877/600ریال از بابت اصل خواسته به اضافه هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه در حق تجدیدنظرخوانده محکوم گردیده است دادگاه توجهاً به محتویات پرونده و مداقه در لوایح ابرازی طرفین تجدیدنظرخواهی را وارد ندانسته و دادنامه صادره را شایسته تایید می داند 1- اعتراض مدلل و موثری که موجبات نقض دادنامه معترض عنه را فراهم نماید صورت نگرفته است 2- به دلالت مفهوم ماده 282 قانون مدنی اگر مدیون دیون متعدد در قبال داین داشته باشد تشخیص مدیون از حیث اینکه پرداخت از بابت کدام دین بوده صرفا ناظر به زمان پرداخت بوده و این تشخیص می بایست به نوعی ظهور خارجی داشته باشد و تشخیص مدیون پس از گذشت مدت زمان طولانی از پرداخت خارج از موضوع مطروحه در ماده 282 قانون فوق الذکر بوده و نمی تواند موثر در مقام باشد، علی الخصوص که مدیون شرکت بوده و مطابق قانون تجارت تمام عملیات پرداخت شرکت می بایست در دفاتر شرکت با ذکر مختصات کامل دین درج می گردید.
3- تجدیدنظرخواهی با هیچیک از جهات یاد شده در ماده 348 از قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی انطباق نداشته و دادگاه بدوی در تنظیم رأی قواعد شکلی و ماهوی را به نحو صحیح رعایت نموده است علی ایحال دادگاه مستنداً به ماده 358 از قانون مارالذکر ضمن رد تجدیدنظرخواهی تقدیمی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید می نماید. این رأی قطعی است. شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار حسین آژیده - یوسف رمضانی