متن رأی
با بررسی اوراق و محتویات پرونده، اولاً- ایراد شهرداری اسلامشهر نسبت به سمت شاکی موجه نمی باشد؛ زیرا شهرداری و کمیسیون های ماده صد به نام شاکی (ع. ش) تشکیل پرونده داده و نامبرده را ذینفع شناخته اند. ثانیاًـ شاکی در مورخه 1390/8/14 پروانه ساختمانی دریافت نموده و طبعاً قسمت عمده ساختمان را بر طبق پروانه ساختمان احداث گردیده و آنچه در آرأی کمیسیون های ماده صد آمده ظاهراً تخلف شاکی تبدیل دو واحد به سه واحد و یک واحد در طبقه اول می باشد که طبق دستورالعمل وزارت کشور با اخذ عوارض بلا اشکال می باشد و از طرفی نظر به اینکه به موجب مفاد رأی بدوی صادره مقرر گردیده در کمیسیون مربوطه مورد رسیدگی قرار گیرد، بدین وصف مجال بررسی نسبت به دلایل طرفین وجود دارد.
حالیه با توجه به مراتب فوق و محتویات پرونده و مطالب معنونه در لایحه اعتراضیه تجدیدنظرخواه و اینکه ایراد و اشکال موجه و موثری که اساس دادنامه صادره را مخدوش و متزلزل نموده و در نتیجه موجبات نقض آن را فراهم نماید ارأیه نگردیده و رأی صادره در چارچوب مقررات و موازین مربوط صادرگردیده و خالی از هرگونه ایراد و نقض قانونی می باشد، لذا مستنداً به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، اعتراض مطروحه را غیر وارد تشخیص و حکم به تأیید و استواری دادنامه تجدیدنظرخواسته را صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. رییس شعبه سوم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه مهری - پیرزاده