متن رأی
در خصوص دادخواست خواهان خانم الف. ن. با وکالت آقای ح. ک. ن. به طرفیت خوانده آقای م. ع. به خواسته رجوع از بذل مهریه در سند طلاق مورخ 1393/7/2 دفتر طلاق. . . . بومهن و تقاضای مطالبه مهریه مندرج در سند ازدواج شماره. . . . . مورخ 1387/2/12 دفتر خانه. . . تهران بدین توضیح که وکیل خواهان مدعی می باشد خواهان و خوانده در تاریخ 1393/7/2 در دفتر طلاق. . . . . اقدام به ثبت طلاق نموده اند که طلاقنامه بشماره ترتیب. . . . . صادر و تسلیم گردید اساساً با عنایت به اینکه هنوز موعد مقرر قانونی و شرعی پس از ثبت طلاق می باشد بدین وسیله موکل به مابذل خود رجوع می نماید و تقاضای مطالبه مابذل خود را عبارتست از مهریه مندرج در نکاحیه. . . . -1387/2/12 تنظیمی در دفتر خانه ازدواج شماره. . . . تهران را دارد.
دادگاه پس از بررسی اوراق و محتویات پرونده و صرفنظر از عدم حضور خواهان وکیل ایشان و خوانده در جلسه رسیدگی مورخ 1394/1/30 بر این عقیده می باشد که مهریه دینی است بر عهده زوج و چنانچه زوجه به هر نحو قصد گرفتن مهریه را از زوج نداشته باشد دیگر نمی تواند پس از بخشش مهریه به ان رجوع کند چرا که موضوع مهریه و بخشش ان به نوعی ابراء دین می باشد و رجوع از انچه که ابراء شده است بنظر امکان پذیر نمی باشد بنابرأین دعوای خواهان را وارد ندانسته مستند ماده 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی وی صادر و اعلام می شود این رأی حضوری و ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ به طرفین قابل تجدید نظر در محاکم تجدید نظر استان تهران می باشد. دادرس شعبه اول حقوقی دادگستری شهرستان پردیس - خلف وند