متن رأی
نظر به اینکه اولاًـ با توجه به عبارت فعالیت شغلی پزشکان و صاحبان حرفه وابسته در ماده واحده قانون محل مطب پزشکان، استفاده از اماکن مسکونی یا تجاری به منظور کلینک های درمانی، آزمایشگاه های طبی، رادیولوژی، تزریقات، داروخانه های درمانگاه خصوصی، مراکز طب هسته ای، سی تی اسکن، و نظایر آن، از حرف وابسته پزشکی بوده و فعالیت واردات لوازم پزشکی، به استناد تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی مصوب 1382، از حرف وابسته به امور پزشکی محسوب نمی شود، ثانیاًـ تبصره 3 ماده یک قانون آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور مصوب 1375 و بند 2 ماده 3 آیین نامه اجرأیی این قانون مصوب 1376 و ماده یک آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات صنفی و حرفه ای شاغلان حرفه پزشکی وابسته مصوب 1378 هیأت وزیران، حرف وابسته به پزشکی را مشخص نموده و تصریحی به فعالیت شرکت های تهیه و توزیع تجهیزات و لوازم پزشکی به عنوان حرف وابسته به امور پزشکی نشده است، ثالثاًـ رأی وحدت رویه شماره 576 مورخ 1377/7/13 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مبین مجاز بودن فعالیت شغلی پزشکان و صاحبان حرف وابسته در ساختمان های مسکونی و تجاری، صرفاً از جنبه امور مربوط به طبابت بوده و سایر حرف که ارتباطی با امر طبابت ندارد را در بر نمی گیرد، رابعاًـ به موجب قانون محل مطب پزشکان مصوب 1366 و بند 24 ماده 55 قانون شهرداری، اماکن مسکونی و استیجاری مطب پزشکان که برأی عرضه خدمات علمی و تخصصی پزشکی معالجه بیماران مورد استفاده واقع می شود، محل کسب و پیشه محسوب نمی شود، و اجازه فعالیت های مختلف رشته های پزشکی و پیراپزشکی بدون هرگونه تغییر کاربری بر روی ساختمان مسکونی و اداری و تجاری، اعم از ملکی یا استیجاری یا.
. . ، بلامانع بوده و اجازه فعالیت در امر پزشکی در کاربری های گوناگون شهر به مفهوم معافیت از پرداخت عوارض شهری نبوده، بلکه نوعی تسهیلات است که مقنن برأی انجام حرف پزشکی فراهم ساخته است تا بتواند در هر مکان و یا هر نوع کاربری فعالیت نمایند، لذا بنا به جهات فوق، خواسته شاکی غیر موجه تشخیص و رأی معترضٌ به، عاری از خدشه و منقصت قانونی تشخیص و با استناد به ماده 63 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، مورد تأیید و ابرام قرار می گیرد. این رأی برابر ماده 65 قانون مذکور، ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می باشد. رییس شعبه 33 دیوان عدالت اداری محمد رضا دلاوری