متن رأی
آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9409972160900038 مورخ 1394/1/26 صادره از شعبه 44 دادگاه عمومی حقوقی تهران که پیرو واخواهی نسبت به دادنامه شماره 9309972160900615 مورخ 1393/7/29 اصدار و ضمن رد واخواهی بر ابطال سند رسمی انتقال به نام الف. پ. نسبت به یک دستگاه آپارتمان به شماره قطعه. . . تفکیکی به پلاک ثبتی. . . و. . . . و. . . . فرعی از. . . . اصلی اشعار دارد مخالف قانون و مقررات موضوعه بوده و متضمن جهت موجه در نقض آن می باشد زیرا که اولاً مبنای نقل و انتقال و علاقه مالکیت تجدیدنظرخواه نسبت به آپارتمان مختلف فیه سند رسمی انتقال به شماره. . . . . . مورخ 1388/3/2 تنظیمی دردفتر خانه. . . . .
تهران می باشد که این سند سابقاً طی دادنامه صادره از شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران به شماره 9209970220800912 مورخ 1392/7/6 منتهی به ابطال گردیده است علی هذا به جهت وحدت موضوع و سبب و اصحاب دعوی موضوع معنونه از اعتبار امر قضاوت شده برخوردار می باشد و اصدار حکم مجدد بر ابطال همان سند فاقد وجاهت قانونی می باشد از این رو دادگاه با استناد به قسمت اول از ماده 358 از قانون آئین دادرسی مدنی و بند 6 ماده 384 قانون مرقوم ضمن نقض دادنامه معترض عنه در این قسمت قرار رد دعوی خواهان نخستین را صادر و اعلام می نماید لیکن آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر محکومیت تجدیدنظرخواه به خلع ید از آپارتمان مورد ترافع و استرداد سند مالکیت و پرداخت خسارات دادرسی اشعار دارد مالا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و متضمن جهت موجه در نقض آن می باشد زیرا که اولا با اصدار حکم بر ابطال اسناد انتقال به شماره های. . . . . مورخ 1387/11/13 تنظیمی در دفتر خانه. . . . تهران و. . . . مورخ 1388/3/10 تنظیمی در دفتر خانه. . . .
تهران طی دادنامه صادره از شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران به شماره 9209970220800912 مورخ 1392/7/6 مالکیت تجدیدنظرخواه نسبت به آپارتمان مختلف فیه ساقط و مالکیت مالک اولیه بنام خ. ا.
نسبت به آن ملک استقرار که با فوت فرد اخیر الذکر تجدیدنظرخواندگان ورثه وی محسوب که بنابر تصریح قسمت اخیر ماده 22 قانون ثبت مالکیت آپارتمان بنحو قهری به آنان انتقال یافته است ثانیاً با احراز مالکیت تجدیدنظرخواندگان در ملک مبحوث عنه ادامه تصرفات متصرف در ملک منوط به استیذان مالک بوده که تجدیدنظرخوانده دلیلی بر استیذان وی در جهت ادامه تصرفات خود ارائه ننموده و مالکین با طرح دعوی خلع ید مراتب عدم رضایت خود را در جهت ادامه تصرفات اعلام که با اسقاط اذن ادامه تصرفات وی در حکم غصب می باشد ثالثاً ایراد تجدیدنظرخواه مبنی بر اینکه دعوی بطرفیت صغیر اقامه گردیده نیز وارد نمی باشد بلحاظ آنکه مستفاد از مقررات ماده 86 قانون آئین دادرسی مدنی صرف اقامه دعوی بطرفیت صغیر مانع از پذیرش دعوی نبوده و در اینگونه موارد خوانده ( صغیر ) می تواند از پاسخ در ماهیت دعوا امتناع نماید تا دادگاه نسبت به تعیین قیم در صورت نداشتن ولی قهری اقدام نماید که در ما نحن فیه اساسا در زمان تقدیم دادخواست اولیه و در جریان دادرسی خوانده محجور ( صغیر ) در جلسه دادگاه حاضر نشده و ایرادی نسبت به این موضوع بعمل نیاورده است و در مقطع تقدیم دادخواست واخواهی نیز ولی قهری مبادرت به ارائه دادخواست و دفاع نموده است رابعاً با ابطال اسناد رسمی ایادی بعد از مورث تجدیدنظرخواندگان بنام های م.
س. و تجدیدنظرخواه دیگر فرد اخیر الذکر علاقه مالکیتی نسبت به آپارتمان مورد تنازع نداشته تا نسبت به نگهداری سند رسمی در ید خود اقدام نماید و با ابطال سند وی لزوما می بایست لاشه سند مالکیت رسمی را به مالکین مسترد نماید از این رو دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت که بر همین اساس صادر گردیده خالی ار هر گونه ایراد بوده و دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستندا به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آئین دادرسی دادنامه معترض عنه را تایید و استوار می نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. شعبه 18 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشاران عزت اله امانی شلمزاری - حمیدرضا کریمی - علی کرمی صادق آبادی