متن رأی
در خصوص دعوی آقای ر. ص. فرزند غ. با وکالت آقای ن. د. به طرفیت آقای ع. ص. فرزند الف. به خواسته مطالبه وجه چهار فقره چک به شماره های 1- 902006/669217- 1391/11/7؛ 2- 902006/669250- 1391/12/20؛ 3- 902006/669248- 1391/10/3؛ 4- 1034/653696- 1391/10/28 جمعاً به مبلغ 000/000/157 ریال و خسارات دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه؛
با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی و استماع اظهارات متداعیین و مستندات دعوی، نظر به اینکه بقاء اصل چک ها و صدور گواهینامه عدم پرداخت آن ها به نام خواهان دلالت بر اشتغال ذمه خوانده دارد و با توجه به اینکه در مانحن فیه از جانب خوانده دلیل مؤثر و مقتضی در نفی استحقاق خواهان در استفاده از چک های مبحوث عنه ارأیه داده نشده است و محتویات پرونده به هیچ وجه حکایت از برائت ذمه خوانده دارد [به نظر می رسد ندارد درست است]؛ دعوی مطروحه را به نظر ثابت تشخیص داده لهذا بنا به مراتب فوق و سائر قرائن و اوضاع و احوال موجود به استناد مواد 198 و 303 تبصره 2 ماده 515؛ 519 و 522 قانون آئین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب و مواد 310؛
314 قانون تجارت و ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 2 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 1375/2/12 و قانون استفساریه تبصره الحاقی به ماده 2 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 1376/3/10 مجمع تشخیص مصلحت نظام حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/000/157 ریال بابت اصل خواسته و 000/206/8 ریال بابت خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل برابر تعرفه و پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ صدور چک های موصوف بر اساس شاخص قیمت سالانه بانک مرکزی ایران تا زمان پرداخت دین در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 221 دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدوند