متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی سازمان پزشکی قانونی کشور به طرفیت تجدیدنظرخوانده فوق الذکر به خواسته اعتراض نسبت به دادنامه تجدیدنظرخواسته مزبور، از آن جایی که به موجب ماده واحده قانون «فوق العاده خاص کارمندان سازمان های پزشکی قانونی کشور و انتقال خون ایران» مصوب 1390، پرداخت فوق العاده خاص مذکور به افراد ذی نفع از محل اعتبار درآمدهای اختصاصی موضوع ماده (3) قانون تشکیل سازمان پزشکی قانونی کشور مصوب 1372 تأمین می شود و به موجب رأی وحدت رویه شماره 34 مورخ 1391/1/28 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، الزام سازمان مربوط به پرداخت این نوع فوق العاده ها، در حد اعتبارات مصوب، مستند قانونی اخیرالذکر خواهد بود و مستنبط از مفهوم مخالف ضوابط قانونی مذکور، فقدان اعتبار مالی مورد نظر، مانع الزام سازمان مربوط در این خصوص خواهد بود.
با وصف این که بر اساس مدارک پیوست لایحه تکمیلی تجدیدنظرخواه، اعتبارات مالی لازم و کافی در این راستا وجود نداشته است، بنا به مراتب، دادنامه تجدیدنظرخواسته که بدون در نظر گرفتن زمینه پرداخت فوق العاده خاص مورد مطالبه، موجب الزام قانونی سازمان پزشکی قانونی کشور گردیده است، قابل نقض تشخیص، در اجرأی ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، دادنامه تجدیدنظرخواسته فوق الذکر نقض و قرار رد شکایت شاکی صادر و اعلام می شود. با این توضیح که این رأی مانع تقدیم دادخواست جدید شاکی، در صورت تأمین اعتبار مکفی جهت پرداخت فوق العاده خاص مورد مطالبه فوق نخواهد بود. رأی صادره قطعی و غیرقابل اعتراض است. رئیس شعبه دوم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه اشراقی ـ عرفان ـ شریعت فر