متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. ع. با وکالت آقای م. ح. به طرفیت خانم س. الف. نسبت به دادنامه شماره 430 مورخ 1393/7/29 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی شهرری که به موجب آن حکم بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته ابطال سند رسمی شماره. . . . مورخ 1381/8/30 دفترخانه شماره. . .
حوزه ثبتی شهر ری صادر شده است با توجه به مندرجات پرونده تجدیدنظرخواهی وارد و موجه است و رأی مذکور مغایر با قانون و موازین شرعی و دلایل موجود در پرونده می باشد زیرا همانگونه که در نظریه مورخ 1388/5/12 فقهای محترم شورأی نگهبان و رأی شماره 488 مورخ 1388/6/15 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری آمده است مطابق موازین شرعی و قانونی هرگاه ضمن عقد نکاح مهریه زوجه تعیین شده باشد ازدیاد آن بعد از عقد شرعاً صحیح نیست و ترتب آثار مهریه بر آن خلاف موازین شرعی و قانونی است و مهریه همان است که در ضمن عقد نکاح تعیین گردیده است و برابر مواد 1269 و 1276 قانون مدنی، اقرار به امری که بر حسب قانون صحیح نیست اثری ندارد و هرگاه کذب اقرار نزد حاکم ثابت شود آن اقرار اثری نخواهد داشت بنابرأین با عنایت به اینکه مطابق سند نکاحیه طرفین، مهریه تجدیدنظرخوانده در ضمن عقد نکاح مورخ 1381/5/12 تعداد 1361 نیم سکه تعیین شده و سه ماه و اندی بعد از وقوع عقد نکاح یعنی در تاریخ 1381/8/30 تجدیدنظرخواه (زوج) با مراجعه به دفترخانه شماره. . .
حوزه ثبتی شهر ری با تنظیم سند رسمی فوق الذکر تحت عنوان اقرارنامه مهریه زوجه را از 1361 نیم سکه به 1361 تمام سکه تغییر داده و اصلاح نموده است لذا اگرچه عنوان سند مذکور اقرارنامه است لکن متن آن در واقع اقرارنامه نبوده و تغییر اصلاح و افزایش میزان مهریه است و افزایش میزان مهریه به شرح مذکور خلاف شرع و قانون است و بر فرض که اقرار باشد چنین اقراری چون خلاف قانون است باطل می باشد و درحالی که مهریه زوجه نیم سکه است اقرار به تمام سکه بودن مهریه برخلاف واقع بوده و فاقد اثر می باشد بنابرأین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می شود و حکم به بطلان سند رسمی صدرالذکر صادر و سند یادشده ابطال می گردد. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران بیگدلی- عاشوری