متن رأی
در خصوص دعوی الف. ر. به طرفیت ع. ر. مطالبه خسارت تأخیر تأدیه سه فقره چک به شماره های. . . مورخ 1374/12/12 و. . . مورخ 1374/10/20 و. . . مورخ 1374/9/25 جمعاً به مبلغ سی میلیون ریال موضوع دادنامه شماره 999 مورخ 1390/10/12 صادره از حوزه 2307 مجتمع شماره 24 شورأی حل اختلاف تهران، نظر به اینکه مستفاد از ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه و دین می باشد و با التفات باینکه حسب پاسخ استعلامات معموله از اجرأی احکام شورأی حل اختلاف مربوطه، خواهان دادخواست مطالبه وجه چک را در تاریخ 1390/3/16 (بیش از شانزده سال پس از انقضای تاریخ سررسید چک ها) تقدیم و محکومٌ به نیز در تاریخ 1392/10/8 بطور کامل استیفا گردیده است، لذا دادگاه دعوی خواهان را در فاصله زمانی میان تقدیم دادخواست به شورا و استیفای محکومٌ به، وارد تشخیص و نظر به اینکه خوانده دلیل و مدرکی که مثبت بی حقی خواهان در طرح دعوی باشد، به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی باشد؛
لذا ضمن پذیرش دعوی و مستنداً به مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مستفاد از ماده 318 قانون تجارت، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک های مرقوم (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ 1390/3/18 لغایت 1392/10/8 بابت اصل خواسته و مبلغ 1/000/000 ریال بابت هزینه دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. قاضی مأمور در شعبه117دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی