متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم پ. پ. به طرفیت همسرش آقای ع. ج. نسبت به دادنامه شماره 775 مورخ 1393/4/25 صادره از شعبه 237 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1391/1/24 تا تاریخ صدور حکم (1392/4/25) مقوم به مبلغ 51/000/000 ریال و خسارات دادرسی غیرموجه تشخیص و حکم بر رد دعوا صادر شده است.
نظر به اینکه مستند رأی تجدیدنظرخواسته دادنامه های شماره 20 مورخ 1392/1/24 دادگاه بخش ل. . . و شماره 911 مورخ 1392/5/13 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد که به موجب دادنامه های مذکور زوجه به تمکین از شوهرش محکوم شده است؛ در حالی که دادنامه قطعی اخیرالذکر در تاریخ 1392/5/29 به وکیل زوجه ابلاغ شده و اثر حکم تمکین نیز نسبت به بعد از قطعیت و ابلاغ آن می باشد و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست. بنابرأین با توجه به آراء مذکور، اگر چه از سوی زوج نیز اقدامی برأی اجرأی حکم نشده است، لکن زوجه نیز برابر مندرجات پرونده تمکین، حاضر نبوده در منزل مورد نظر شوهرش زندگی کند. لذا از تاریخ 1392/5/29 ناشزه محسوب و از آن تاریخ به بعد، مستحقق نفقه نمی باشد. لکن از تاریخ 1392/1/24 تا آن تاریخ، اگر چه زوجه در منزل شوهرش نبوده و تمکین نکرده است، لکن با توجه به مندرجات پرونده و نوار صوتی پدر زوج و اظهارات طرفین، به نظر این دادگاه در مدت مذکور زوجه از تمکین شوهرش و زندگی در منزل سابق معذور بوده و امنیت روانی و حیثیتی نداشته است و استحقاق نفقه مدت مذکور را دارد.
بنابرأین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته در مورد نفقه زوجه از 1392/1/24 تا تاریخ 1392/5/29 نقض می گردد و زوج به پرداخت مبلغ یک میلیون و چهارصد و شانزده هزار تومان بابت نفقه معوقه زوجه در مدت مذکور محکوم می گردد و اما در مورد مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 1392/5/30 تا تاریخ صدور حکم به لحاظ نشوز و عدم استحقاق، تجدیدنظرخواهی را وارد و موجه ندانسته و با استناد به ماده مرقوم این بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران بیگدلی - نجفی