نمونه رای با موضوع: ثبت واقعه رجوع

در خصوص دادخواست آقای ف. ک. فرزند س. با وکالت آقای ع. ک. به طرفیت خانم ف. ی. به خواسته ثبت واقعه رجوع؛ با این توضیح که وکیل خواهان در توجیه خواسته به شرح دادخواست معروض داشته: «. . . موکل اینجانب در تاریخ 1377/3/23 در دفترخانه شماره. . . شهر ری با خانم ف. ی. ازدواج نموده و در تاریخ 1389/5/18 ایشان را طلاق رجعی داده اند. ولی در تاریخ 1389/6/15 در کنسولگری ایران در لندن به یکدیگر رجوع نموده اند و در خاتمه تقاضای رسیدگی و صدور حکم به شرح خواسته را نموده است. » دادگاه با بررسی محتویات پرونده، نظر به اینکه مطابق تصویر مصدق رونوشت سند رسمی ازدواج شماره. . . -1377/3/23 و سند طلاق شماره. . .

-1389/5/18، طرفین در تاریخ 1377/3/23 با یکدیگر ازدواج نموده اند و در تاریخ 1389/5/18 بین آنان صیغه طلاق جاری و ساری گردیده است، نظر به اینکه به موجب تصویر مصدق سند عادی مورخ 1389/6/15 ابرازی که صحت و اصالت آن مصون از تعرض صحابه دعوی باقیمانده، محمول بر صحت و حاکی از آن است که طرفین در زمان ایّام عده به یکدیگر رجوع نموده اند و با توجه به اینکه خوانده با اطلاع قانونی از مفاد دادخواست و ضمائم آن در جلسه دادگاه حاضر نشده و ایراد و دفاعی نیز به عمل نیاورده است، لذا دعوی اقامه شده محمول بر صحت تلقی و مستنداً به بند سه ماده 1145 قانون مدنی و مادتین 1148و1149 قانون مدنی، حکم بر ثبوت واقعه رجوع فیما بین طرفین (ف. ک. و ف. ی. ) در مدت ایّام عده صادر و اعلام می شود. این رأی غیابی بوده و ظرف بیست روز ازتاریخ ابلاغ، قابل واخواهی در این دادگاه سپس ظرف بیست روز از تاریخ مضی مهلت واخواهی در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 269 دادگاه عمومی حقوقی تهران – مطلبی در خصوص دادخواست واخواهی خانم ف. ی. با وکالت خانم پ. ش. به طرفیت آقای ف. ک. با وکالت آقای ع. ک.

نسبت به دادنامه غیابی شماره00725-1393/5/21 این شعبه که به موجب آن حکم به ثبوت واقعه رجوع فی مابین طرفین (ف. ک. و ف. ی. ) صادرگردیده است؛ با این توضیح که وکیل واخوانده بدواً با ارائه یک برگ اقرارنامه عادی پیوست پرونده به خلاصه معروض داشته که: «موکل اینجانب در تاریخ 1377/3/23 در دفترخانه شماره. . . شهر ری با خانم ف. ی. ازدواج نموده و در تاریخ 1389/5/18 ایشان را طلاق رجعی داده اند ولی در تاریخ 1389/6/15 در کنسولگری ایران در لندن به یکدیگر رجوع نمودند و زوجین به مدت دو سال پس از رجوع با هم زندگی کردند و شهود در خصوص این موضوع، حاضر به دادن شهادت هستند. » به دنبال آن وکیل واخواه به خلاصه دفاعاً اشعار داشته که: «موکل از تبعات رجوع و معنی رجوع بی اطلاع بوده و قصد رجوعی نبوده و موکل با فرد دیگر ازدواج دائم نموده و به مابذل رجوعی نکرده و تعیین تکلیف نشده است. » دادگاه با توجه به رونوشت مصدق طلاق نامه رسمی شماره. . .

پیوستی و سایر محتویات پرونده، نظر به اینکه برخلاف ادعای وکیل واخوانده، طلاق واقع شده بین طرفین از نوع رجعی نبوده، بلکه از نوع طلاق خلع بوده است و بر طبق شق 3 ماده 1145 قانون مدنی، آنچه که در رجوع طرفین به یکدیگر مهم و رعایت آن الزامی است، اینست که بدواً زن(واخواه) باید در زمان عده به مابذل رجوع نماید و در این صورت طلاق که فی الواقع به صورت خلع واقع شده است، به طلاق رجعی تبدیل و مرد (واخوانده) به لحاظ ایجاد حق رجوع می تواند به واخواه رجوع نماید که در نتیجه طلاق واقع شده بین طرفین باطل و شرعاً رابطه زوجیت مجدداً بین آنان برقرار می شود. اما در مانحن فیه وکیل واخواه صراحتاً بیان داشته که پس از طلاق، واخواه به مابذل رجوع ننموده و در اقرارنامه عادی استنادی که حکایت از رجوع طرفین به یکدیگر دارد نیز در مورد رجوع به مابذل هیچ گونه اشاره ای نشده و دلیل و مدرک دیگری که رجوع به مابذل را اثبات نماید به دادگاه تقدیم نگردیده است و بنابرأین چون رجوع واخواه به مابذل محرز نیست، لذا واخوانده اساساً نمی تواند به واخواه رجوع کند. بالنتیجه رابطه زوجیت بین طرفین ایجاد نشده است؛

نظر به اینکه بر فرض که طرفین با یکدیگر مدتی رفت و آمد و زندگی کرده باشند و شهود هم به این امر شهادت بدهند، چون این موضوع به تنهایی برأی اثبات رجوع به نحو شرعی و قانونی کافی به نظر نمی رسد، لذا در وضع فعلی قضیه، استماع شهادت شهود مورد استناد وکیل واخوانده، تأثیری در دعوی ندارد و در نتیجه تقاضای استماع شهادت شهود قابلیت ترتیب اثر ندارد. علی هذا دعوی واخواهی یاد شده وارد به نظر می رسد و به تجویز ماده 305 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن فسخ دادنامه غیابی معترضٌ عنه، حکم بر بطلان دعوی ثبوت واقعه رجوع صادر و اعلام می گردد. این رأی ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 269 دادگاه عمومی خانواده تهران - مطلبی