نمونه رای با موضوع: فسخ نکاح به لحاظ تدلیس به دادگستری شهرستان ا

آقای الف. ر. دادخواستی به طرفیت خانم ر. س. به خواسته فسخ نکاح به لحاظ تدلیس به دادگستری شهرستان ا. تقدیم و بدین مضمون بیان داشته که با خوانده به صورت رسمی ازدواج نموده و پس از ازدواج متوجه گردیده که وی قبل از ازدواج معتاد به هروئین بوده و موضوع را از وی مخفی کرده بود و بعد از آن هم اعتیاد وی ادامه دارد و خود ایشان هم به این امر اقرار دارد لذا به لحاظ تدلیس ازدواج خواهان فسخ نکاح است، پرونده به شعبه سوم دادگاه حقوقی اندیمشک ارجاع گردیده، در ادامه خانم ف. ک. طی نامه ای با ارائه وکالت نامه خود را وکیل خوانده اعلام و تقاضای مطالعه پرونده را می نماید.

در تاریخ 1392/9/18 دادگاه ضمن تشکیل جلسه با استماع خواسته خواهان و دفاعیات وکیل مدافع خوانده ختم رسیدگی را اعلام و در تاریخ 1392/9/23 با استناد به اینکه صرف نظر از اینکه خواهان دلیل و مدرکی در جهت اثبات ادعای خود مبنی بر اعتیاد زوجه به مواد مخدر ارائه نداده است از آن‌جا که اعتیاد به مواد مخدر از موارد مصرح در قانون مدنی ازجمله عیوبی شناخته نشده است که طرف مقابل علی فرض اثبات آن حق فسخ داشته باشد، مستند به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر نموده است. در ادامه آقای ن. ز. با ارائه وکالت نامه از طرف موکل خویش آقای الف. ر.

لایحه اعتراضیه بدین مضمون تقدیم نموده که خوانده اعتیاد خود را از موکل وی مخفی نموده و وفق اقرارنامه عادی مورخ 1392/9/13 به وضوح به این مطلب اذعان دارد دیگر اینکه سلامت جسمانی و عقلانی و روحی هر یک از زوجین از شرأیط اساسی و ارکان ضروری برأی تشکیل خانواده بوده درحالی که زوجه فاقد این اصل است و مستفاد از ماده 1128 قانون مدنی و اینکه مطابق عرف و رویه جاری صداقت هر یک از زوجین از هر نظر مورد قصد مشترک طرفین از هر لحاظ بوده تا آنجا که به لحاظ بدیهی بودن امر، ذهن طرفین عقد نکاح از تصریح به آن منحرف می شود لذا خواستار صدور حکم به فسخ نکاح به جهت تدلیس و فریبکاری از سوی تجدیدنظرخوانده شده است. شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان در مقام رسیدگی به اعتراض با تشکیل جلسه در تاریخ 1392/11/27 پس از بررسی محتویات پرونده اعتراض را وارد ندانسته و چنین استدلال نموده که زوج می بایست در بدو ازدواج و قبل از عقد به واسطه تحقیقات محلی و یا آزمایش های پزشکی از سلامت همسرش کاملاً مطلع می شده ثانیاً هم اکنون می تواند با مراجعه به مراکز پزشکی و ترک اعتیاد اقدامات ترک اعتیاد همسرش را انجام دهد.

لذا مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را تأیید و استوار می نماید.

وکیل خواهان ضمن فرجام‌خواهی از دادنامه شماره 9209976121401697 مورخ 1392/11/28 صادره از شعبه پانزدهم دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان مضموناً چنین بیان داشته که فرجام خوانده قبل از وقوع عقد دارأی اعتیاد شدید به مواد مخدر صنعتی از نوع هروئین و شیشه بوده و این موضوع را از موکل کتمان کرده است و اقرارنامه عادی مورخ 1392/9/13 مؤید این مطلب است و استدلال دادگاه تجدیدنظر خوزستان بر اینکه زوج می بایست قبل از عقد از طریق تحقیقات محلی صحت و سلامت زوجه را احراز می نمود موجه نیست زیرا اعتیاد به مواد مخدر صنعتی جدید به گونه ای نیست که از روی چهره ظاهری فرد بتوان فهمید که آیا معتاد هست یا خیر، دیگر اینکه اگر موکل می دانست که همسرش دارأی اعتیاد است هرگز با او ازدواج نمی کرد، و از طرفی اعتیاد زوجین به ویژه زوجه با ساختار فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی سازگار نبوده و یک رفتار خلاف اخلاق و عرف تلقی می گردد و غیرقابل اغماض است زیرا معلوم نیست زن مواد مصرفی خود را از کجا و چه افرادی تهیه می کند و شوهر نمی داند زن وی با چه افرادی معاشرت ناسالم به منظور تهیه مواد دارد؟

لذا با عنایت به مطالب فوق و گول خوردن موکل از عملیات متقلبانه و تدلیس گرانه خوانده استدعای فسخ نکاح را دارد. پرونده جهت رسیدگی به فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال شده است.