متن رأی
مستفاد از مفهوم ماده 1128 قانون مدنی بالأخص قسمت اخیر آن و با عنایت به عرف ساری و جاری در جامعه اصولاً از صفات بدیهی و آشکاری که عقد ازدواج متبانی بر آن واقع می شود سلامت جسمی و روحی طرفین عقد است و چون از اولیات و بدیهیأت محسوب می شود لذا قاطبه مردم لزومی به مطرح کردن آن به عنوان صفت خاص شرط ضمن عقد احساس نمی کنند و در قضیه مانحن فیه نیز چنین است زیرا اعتیاد در جامعه زنان امری است بعید و روح حاکم بر فرهنگ جامعه پذیرأی چنین مطلبی نبوده و از طرف دیگر اعتیاد نه تنها سلامت جسمی بلکه سلامت روحی و روانی را تحت الشعاع خود قرار می دهد و لذا اولاً با توجه به مراتب فوق وجود سلامت و عدم اعتیاد به مواد مخدر از شروط بنایی عقد محسوب می شود ثانیاً هرچند اعتیاد به مواد مخدر ازجمله عیوب مصرح در قانون مدنی نمی باشد مع الوصف همان گونه که توضیح داده شده به لحاظ آثار مخرب آن در جامعه و خصوصاً زندگی زناشوئی قطعاً اعتیاد زوجین و پنهان ساختن امر از موارد تدلیس می باشد و استدلال هیأت دادرسان شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان بدین مضمون که می بایست و در بدو ازدواج قبل از عقد به واسطه تحقیقات محلی یا آزمایش های پزشکی از سلامت همسرش کاملاً مطلع می شد و یا هم اکنون می تواند با مراجعه به مراکز پزشکی موجبات ترک او را فراهم کند، هم فاقد وجاهت است زیرا چه معیار و شاخصی برأی تحقیقات معین شده که فرجام خواه انجام نداده که نتیجه آن رد دعوی وی شود ثانیاً با این استدلال فریبکاری و تدلیس هیچ وقت معنی پیدا نمی کند درحالی که قانون گذار آن را مورد عنایت قرار داده و ماده 1128 قانون مدنی در همین راستا تصویب شده است.
بناء علی هذا وفق ماده 1128 قانون مدنی و بند 2 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی با نقض دادنامه فرجام خواسته به شماره 9209976121401697 مورخ 1392/11/28 پرونده جهت رسیدگی مجدد به محاکم هم عرض استان خوزستان ارجاع می گردد و مقرر می دارد پرونده به مرجع مربوطه اعاده شود. اعضای معاون شعبه اول دیوان عالی کشور حیاتی- اکبری