متن رأی
ماحصل فرجامخواهی نسبت به دادنامه فرجام خواسته از این قرار است که با توجه به محتویات پرونده و برابر گواهی انحصار وراثت پیوست پرونده در ارتباط با فوت مرحوم ح. ص. احد از ورثه مرحوم خانم الف. ر. (همسر) متوفی بوده که در پرونده حاضر به عنوان خواهان از سوی قیم مشارالیها به لحاظ محجور بودن وی طرح و اقامه دعوی شده است. در این گواهی تاریخ فوت متوفی به عنوان مورث خانم الف. ر. 1375/9/15 بوده است. بنابرأین با توجه به اینکه در زمان فوت متوفی (مورث) فرجام خوانده به موجب قانون حاکم بر موضوع در خصوص ارث زوجه از عرصه ارث نمی برده، لذا اصولاً وی مالکیتی در مورد معامله نداشته و علی فرض محجور بودن مشارالیها این موضوع تأثیری در معامله مذکور نداشته است اما با توجه به اینکه اولاً حسب اظهار وکیل فرجام خوانده در لایحه فرجامی خانم الف. ر. و همسرش مرحوم ح. ص.
هر دو اهل سنت بوده اند که مطابق موازین مذهبی شاخص زوجه از عرصه و اعیان ارث می برد افزون بر آن با التفات به محتویات پرونده پس از فوت مورث فرجام خوانده سهمی وی از اموال و ماترک متوفی تحویل وی نشده و علیرغم صدور گواهی حصر وراثت کماکان در ید سایر ورثه باقیمانده بنابرأین و با توجه به عدم تحویل سهمی نامبرده از ماترک و با عنایت به اصلاح مقررات قانون مدنی (ماده 946 قانون مدنی در تاریخ 1387/1/16) نامبرده در تاریخ معامله فرجام خواه به میزان یک هشتم از عین اموال منقول و یک هشتم از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث می برد، لذا دفاعیات وکیل فرجام خواه در این خصوص موجه به نظر نمی رسد و با استناد به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته را ابرام می نماید. رئیس و مستشار شعبه 5 دیوان عالی کشور معینی- تقویان