خلاصه جریان پرونده
فرجامخواهی محکومٌ علیها خانم س. م. نسبت به دادنامه شماره 670 مورخ 25/5/1393 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تالش از جهت عدم تعیین تکلیف نسبت به نفقه زوجه در ایام زوجیّت موجه و درخور پذیرش است. زیرا حسب مقررات مواد 1102، 1106 و 1107 قانون مدنی، زوجه از زمان وقوع عقد ازدواج ولو اینکه زندگی مشترک هم آغاز نشده باشد مستحق دریافت نفقه است؛ مگر اینکه در طول این مدت بدون مانع مشروع از اداء وظایف زوجیت امتناع کرده باشد. و مطابق مقررات ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 دادگاه ضمن رأی خود بایستی تکلیف حقوق مالی زوجه از جمله نفقه ایام زوجیّت را نیز تعیین نماید. در مانحن فیه زوجه محکومٌ علیها در مراحل دادرسی حقوق مالی خود را مطالبه کرده و لکن دادگاه صرفاً نفقه ایام عده را با جلب نظر کارشناس تعیین نموده و نسبت به نفقه ایام زوجیت اظهارنظر و تعیین تکلیف نکرده است. خصوصاً اینکه زوجه در لایحه فرجامخواهی نیز اعلام نموده از بدو عقد حاضر به رفتن به منزل زوج و تمکین بوده و لکن زوج او را به منزل نبرده است و زوج در خصوص عدم تمکین زوجه نیز ادعائی نداشته است، لهذا رسیدگی و صدور
رأی دادگاه
توأم با منقصت قانونی بوده و به استناد بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رأی فرجام خواسته نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه صادرکننده رأی منقوض ارجاع می شود. رئیس شعبه 42 دیوان عالی کشور - عضو معاون علیزاده - خان بیگی