متن رأی
در خصوص دادخواست آقای س. م. به طرفیت خانم ن. پ.
به خواسته الزام خوانده به تمکین به این توضیح که خواهان بیان داشت همسرم در تاریخ 1392/9/4 بدون عذر شرعی و قانونی خانه و زندگی را ترک کرده و علیرغم فرستادن واسطه های مکرر و داشتن خانه مستقل و ارسال اظهارنامه حاضر به برگشت به منزل و تمکین نیست تقاضای الزام او را به تمکین دارم ضمناً استشهادیه محلی هم دلالت بر این دارد که همسرم خودش خانه را بدون عذر ترک کرده است متقابلاً زوجه بیان داشت خانه مورد نظر مستقل نیست و مال پدرش است که از همان منزل مرا از خانه اخراج کرده و سپس اقدام به تفویض قفل آن نموده و ممانعت از ورود من به منزل کرده که من از طریق شورأی حل اختلاف تأمین دلیل کردم در عین حال اگر خانه مستقل بگیرد به همراه همه امکانات حاضر به تمکین هستم دادگاه با توجه به اظهارات طرفین نظر به اینکه مدرک و یا قولنامه تهیه مسکن که دلالت بر استقلال منزل به همرا وجود همه امکانات باشد ضمیمه پرونده نیست و با عنایت به تأمین دلیل که موید صحت اظهارات خوانده و عدم تأمین مسکن مستقل است دادگاه دعوی خواهان را موجه ندانسته به استناد ماده 1257 قانون مدنی رأی به رد دعوی خواهان صادر می نماید.
این رأی حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. قاضی مأمور در شعبه 201 دادگاه عمومی خانواده تهران جهاندار