متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقایان م. و ح. و م. و س. و خانم ز. همگی با نام خانوادگی ن. به طرفیت تجدیدنظرخواندگان آقایان ف. الف. و ش. ع. نسبت به آن قسمت از دادنامه شماره 103 مورخ 1393/2/17 صادره از شعبه محترم 107 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن در مورد دعوی تقابل م. و ح. و م. و س. و ز. با نام خانوادگی ن. به طرفیت ش. ع. و ف. الف.
به خواسته مطالبه وجه التزام تأخیر در تحویل از تاریخ 1392/8/30 لغایت صدور و اجرأی حکم با احتساب هزینه های دادرسی که پس از رسیدگی دادگاه محترم نخستین به لحاظ اینکه تأخیر در انجام و اتمام عملیات ساختمانی را منتسب به تقصیر خواندگان تقابل ندانسته به شرح مضبوط در دادنامه مذکور حکم به بطلان دعوی خواهان های تقابل صادر نموده، با توجه به لایحه منضم دادخواست تجدیدنظرخواهی و لایحه پاسخ آن که در مرحله تبادل لوایح توسط تجدیدنظرخواندگان تسلیم گردیده و مداقه در مفاد قرارداد منعقده فی مابین طرفین و اطلاق مندرجات ماده 4 قرارداد در رابطه با مدت قرارداد می تواند ناظر بر جواز ساختمانی مأخوذه در تاریخ 1391/12/9 باشد مبتنی بر اخذ جواز اخیر در رابطه با افزایش طبقات طبق توافق طرفین است و طبعا کلیه جزئیات راجع به احداث طبقه افزایش یافته خارج از توافق طرفین در قرارداد اولیه نیست، مگر اینکه طرفین توافق دیگری نمایند. بدین ترتیب مبدأ محاسبه 18 ماه شمسی از تاریخ 1391/12/9 لحاظ می شود و با فرض رفع جهت دیگر تأخیر و کسر مدت آن خواهان ها مستحق دریافت وجه التزام قراردادی می گردند.
بنابرأین با عطف توجه به مراتب فوق الاشعار صدور حکم به بطلان دعوی تقابل صحیح به نظر نمی رسد. زیرا با تحقق شرأیط می توانند دعوی مطالبه وجه التزام قراردادی را مطرح نمایند. النهایه دادگاه به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را از این حیث نقض و قرار رد دعوی خواهان های تقابل را صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 32 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قمری - نوری نجفی