متن رأی
تجدیدنظرخواهی هیأت مدیره و مدیرعامل مرکز تجاری با وکالت آقای الف. ک. به طرفیت آقایان 1- م. ش. 2- م. ر. و. . . . نسبت به دادنامه شماره 096 - 1393/2/21 صادره از شعبه 104 دادگاه عمومی حقوقی تهران می باشد.
بر اساس دادنامه موصوف، دعوی اصلی تقدیمی تجدیدنظرخواندگان به خواسته ابطال تصمیم هیأت مدیره و رفع مزاحمت در مشاعات مجتمع تجاری، اجمالاً با این استدلال که شریک بدون اجازه شرکاء دیگر مجاز به تصرف در مال مشترک نمی باشد و مفاد ماده 6 قانون تملک آپارتمان ها ناظر به اداره امور ساختمان مربوط به قسمت های مشترک است و ماده 14 آئین نامه اجرأی قانون مزبور نیز حفظ و اداره ساختمان را از وظایف و اختیارات مدیر و هیأت مدیره دانسته، بنابرأین احداث راه پله و غیره با هر انگیزه ای بدون اذن کلیه مالکین اختصاصی و مشترک مجاز نمی باشد، مورد پذیرش قرار گرفته و حکم به بطلان صورت جلسه مجمع عمومی که بدون رعایت حقوق مالکین مشاعی تنظیم یافته در سنوات 1387و 1392 در آن قسمت که مربوط به احداث راه پله برقی می باشد و نیز حکم به رفع مزاحمت از قسمت مشاعات، صادر و در خصوص دعوی تقابل تقدیمی هیأت مدیره مرکز تجاری به خواسته های الزام به رعایت مصوبه مجمع عمومی اکثریت مالکین در مورد نصب و راه اندازی راه پله در محل مشاعات و مشترکات و محکومیت تجدیدنظر خواندگان به پرداخت هزینه لازم برأی نصب و راه اندازی پله برقی نسبت به سهم مالکانه نسبت به مشاعات و مشترکات، با این استدلال که تصمیم مجمع عمومی در مورد فوق التزام و تعهد قانونی برأی خواندگان ایجاد ننموده و الزام آنان به تأمین هزینه ها مستظهر به تراضی طرفین نبوده و با توجه به فقدان نص قانونی، حکم به بطلان صادر شده است.
اینک با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی طرفین، به عقیده این دادگاه، دادنامه معترض عنه به جهات ذیل مخدوش بوده و قابل تأیید نمی باشد: اولاً، مطابق ماده 6 قانون تملک آپارتمان ها که مقرر داشته «چنانچه قراردادی بین مالکین یک ساختمان وجود نداشته باشد کلیه تصمیمات مربوط به اداره و امور مربوط به قسمت های مشترک به اکثریت آراء مالکینی است که بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی را مالک باشند» اکثریت مالکین می توانند راجع به امور مربوط به قسمت های مشترک اتخاذ تصمیم نمایند و به عقیده این دادگاه احداث راه پله برقی در مشاعات از مصادیق امور مربوط به قسمت های مشترک مصرح در ماده قانونی یاد شده می باشد. ثانیاً، علاوه بر آن مطابق مفاد بند 2 ماده 13 اساسنامه مرکز تجاری، احداث بنای جدید در مشاعات از اختیارات و وظایف مجمع عمومی شمرده شده است. ثالثاً، نصب راه پله در محل مشاعات و مشترکات در جلسه مجمع عمومی مورخ 1387/3/7 مرکز تجاری تصویب و در جلسات مورخ 1381/4/28 و 1392/4/9 مورد تأیید و تأکید قرارگرفته است.
رابعاً، با توجه به مفاد مواد 13 و 14 آیین نامه اجرأیی قانون تملک آپارتمان ها، تصمیمات مجمع عمومی برأی کلیه شرکا الزام آور بوده و هیأت مدیره مجری تصمیمات مجمع عمومی می باشد. خامساً، مستندات ابرازی تجدیدنظر خواندگان مؤید ادعایشان مبنی بر اینکه نصب پله برقی موجبات تضرر آنان را فراهم می سازد نمی باشد. بنا به مراتب مذکور، به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته که در مخالفت با موازین قانونی و مستندات پرونده صادرشده، نقض می گردد. آنگاه با توجه به جهات یاد شده ادعای خواهان های دعوی اصلی را غیر ثابت تشخیص داده به استناد ماده 197 قانون مرقوم، حکم به بی حقی خواهان ها را صادر می نماید.
لیکن دعوی تقابل را محمول بر صحت دانسته به استناد ماده 6 قانون تملک آپارتمان ها و مواد 13 و 14 آیین نامه اجرأیی قانون مذکور و ماده 198 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت خواندگان دعوی تقابل به رعایت مصوبه مجمع عمومی اکثریت مالکین در مورد نصب و راه اندازی راه پله در محل مشاعات و مشترکات و پرداخت هزینه های مربوطه به نسبت سهم و پرداخت هزینه های دادرسی مراحل بدوی و تجدیدنظر و حق الوکاله وکیل طبق تعرفه در حق هیأت مدیره مرکز تجاری را صادر و اعلام می نماید. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران دوبحری - قیصری