متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی ش. به طرفیت س. نسبت به دادنامه ی شماره ی 9209970228600711-30/7/1392 صادره از شعبه ی 26 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته ی ابطال آرأی شماره ی 98049 و 94725 صادره از هیئت تشخیص مطالبات س. ، غیرقابل استماع و مردود اعلام شده است، نظر به دادخواست تجدیدنظرخواهی و لوایح متبادله بین طرفین، در این مرحله از دادرسی با توجه به اینکه اولاً رسیدگی محاکم و دادرسی نسبت آرأی هیئت تشخیص، منافات با قطعیت و لازم الاجرا بودن آن است که مورد تصریح قانون گذار در مواد 43 و 44 قانون تأمین اجتماعی دارد. ثانیاً هیئت های مذکور، مراجع شبه قضایی هستند که به موجب قانون، صلاحیت رسیدگی به موضوع را دارند و دادگاه ها نمی توانند نسبت به آراء هیئت، رسیدگی نمایند زیرا هیچ قانونی چنین صلاحیتی به دادگاه نداده است و ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری، مجوز قانونی جهت حفظ حقوق مردم به استناد اصل به 173 قانون اساسی جمهوری اسلامی می باشد و به هیچ عنوان قابل تسری به موارد دیگر نمی باشد.
ثالثاً صلاحیت دادگاه های دادگستری نه جهت ورود در ماهیت دعوی می باشد بلکه از این جهت که در خصوص دعوی مطرح شده باید تعیین تکلیف کرده و این موضوع ملازمه با ورود در ماهیت ندارد زیرا ورود در ماهیت با وصف تصریح به قطعی و لازم الاجرا بودن رأی هیئت تشخیص، مستلزم مجوز قانونی در این خصوص می باشد که مجوزی جهت ورود در ماهیت دعوی از ناحیه محاکم وجود ندارد. رابعاً اصل 159 قانون اساسی نیز صلاحیت دادگاه را منوط به حکم قانون نموده است و با وصف حکم مقرر در مواد 43 و 44 قانون تأمین اجتماعی و تصریح قانون گذار به صلاحیت هیئت های مذکور در تشخیص مطالبات سازمان تأمین اجتماعی، نمی توان صلاحیتی برأی محاکم قضایی در این خصوص تصور نمود.
با توجه به مراتب مذکوره و اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواه ادله و مدارکی که نقض دادنامه ی تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید ارائه نگردید و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از بندهای قیدشده در ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 انطباق ندارد، دادگاه با استناد به مواد 353 و 365 همان قانون ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی، دادنامه ی تجدیدنظرخواسته را تأیید و استوار می نماید و اعلام می دارد رأی صادره قطعی است. رییس شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه کوهکن ـ شریعت