متن رأی
رأی فرجام خواسته از جهات ذیل مخدوش است: اولاً: خواهان به اعتبار محل اقامت خوانده محل اقامت خوانده را تهران اعلام نموده اخطاریه هم برأی خوانده ارسال شده اما مأمور ابلاغ گزارش نموده حسب گفته نگهبان خوانده از محل رفته است باکیفیت فوق در جلسه دادگاه با توجه به اظهار وکیل خواهان مبنی بر اینکه آدرس دیگری از خوانده ندارد دادرسی به تجویز ماده 73 قانون آیین دادرسی مدنی از طریق انتشار آگهی در روزنامه کثیرالانتشار ادامه یافته نهایتاً پس از رسیدگی های انجام شده منتهی به صدور دادنامه غیابی مبنی بر الزام زوج به طلاق صادر گردیده به این ترتیب به مستفاد از ماده 26 قانون آیین دادرسی مدنی و قسمت اخیر ماده 11 همان قانون صلاحیت دادگاه تثبیت گردیده بنابرأین اعلام نشانی بعدی از سوی واخواه در شهرستان ه از موجبات قانونی نفی صلاحیت دادگاهی که رأی واخواهی صادر کرده نمی شود به خصوص اینکه حسب مدلول ماده 305 از قانون مذکور دادگاه صلاحیت دار به خواسته واخواهی از رأی همان دادگاهی است که حکم غیابی صادر کرده است لذا از این حیث هم دادگاه تهران صالح به رسیدگی بوده است.
ثانیاً: در پرونده طرفین مواجه با دو حکم می باشند یکی دادنامه شماره 200437-27/3/91 صادره از شعبه 262 دادگاه حقوقی تهران که حکم به الزام زوج به طلاق صادرشده دیگری دادنامه شماره 1004227-29/3/92 شعبه 11 دادگاه عمومی حقوقی ه که حکم به بطلان دعوی خواهان صادرشده که طی دادنامه شماره 101601 - 13/8/92 با ردّ تجدیدنظرخواهی زوجه (خواهان) دادنامه تجدیدنظر خواسته تأیید گردیده بدون اینکه هیچ یک از دادگاه های خانواده تهران در مقام صدور قرار عدم صلاحیت یا دادگاه های همدان به این ایراد قانونی توجه نموده باشند. ثالثاً: وکیل خواهان در جلسه 1/12/91 به صلاحیت دادگاه همدان با توجه به پرونده های متعدد قبلی و نشانی خوانده در تهران ایراد نموده ولی دادگاه به این ایراد توجه ننموده بنا به مراتب مستنداً به بند یک ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و بند ب ماده 401 همان قانون ضمن نقض رأی فرجام خواسته پرونده جهت رسیدگی به اعتبار صلاحیت شعبه 262 دادگاه خانواده 2 تهران ارسال می شود. رئیس شعبه 10 دیوان عالی کشور ـ مستشار عبداله پور ـ میر مجیدی مستشارـ صدوقی فر (اقلیت)