متن رأی
به تاریخ 18/5/91 آقای ز. ف. دادخواستی به طرفیت ف. ه. با وکالت بعدی آقای ع. ت. به خواسته ی مطالبه ی مبلغ چهارصد میلیون ریال با احتساب کلیه خسارات دادرسی و تأخیر در تأدیه را تقدیم این دادگاه کرده اند مختصر ادعا بر این مبناست که یک دستگاه اتومبیل هیوندای با مشخصات مندرج در دادخواست تقدیمی را جهت تعمیر به تعمیرگاه تحت مدیریت خانم ه. قرار داده لیکن پس از انجام تعمیرات و طی آزمایش موتور مشخص گردید به علت اشتباه در عملکرد تعمیرکار خودروی مذکور دچار خسارت و آسیب از ناحیه ی سیلندر و سر سیلندر و قسمت های دیگر گردیده و بر این اساس تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را نموده اند. در مقام دفاع وکیل محترم خوانده ضمن تأیید ورود خودرو به تعمیرگاه تحت مدیریت موکل علت این اقدام را عدم رعایت تعمیرکار آقای ع. ن.
و همچنین خروج اتومبیل به همراه خواهان خارج از ساعات کاری تعمیرگاه با انجام آزمایش با سرعت بالا انجام نموده بر این اساس دعوی مطروحه را متوجه موکل خویش ندانسته اند و در این رابطه با تأمین دلیل مربوطه ایراد نموده که دادگاه با توجه به تقاضای جلب ثالث از ناحیه وکیل محترم وعدم جلب مشارالیه به دادرسی در جهت احراز واقع و کشف حقیقت و خسارت ایجادشده قرار ارجاع امر به کارشناسی را صادر که نظریه کارشناس محترم بدوی مؤید ورود خسارت به مبلغ چهارصد میلیون ریال و میزان مسئولیت برأی مدیریت تعمیرگاه و تعمیرکار هریک به میزان چهل وپنج درصد و مالک خودرو ده درصد اعلام شده که با اعتراض به آن از ناحیه ی وکیل محترم خوانده موضوع به هیئت کارشناسی ارجاع که هیئت مذکور میزان خسارت تعیین شده را معادل اعلام نظر کارشناس اولیه تعیین لیکن مسئولیت را متوجه مدیریت تعمیرگاه در به کارگیری پرسنل غیر فنی و ناآشنا و سهل انگاری در نظارت از باب مدیریت دانسته نظر به اینکه لوایح لایحه ی وکیل محترم خوانده که به دادگاه واصل شده است خدشه ای بر نظر کارشناس وارد نمی نماید و کارشناسان مذکور تأیید میزان خسارت ارزیابی شده توسط کارشناس اولیه مسئولیت را متوجه مدیریت تعمیرگاه دانسته اند دادگاه با توجه به اینکه اساساً توجه و عدم توجه مسئولیت موضوعی است که وابسته به نظر دادگاه می باشد و اعلام آن از نظریه کارشناسی لزوماً دادگاه را مقید به قبول اظهارنظر نمی نماید از این حیث با توجه به اینکه وقتی فردی مکانی را دایر می نماید و مسئولیت ورود و خروج و شرأیط کار را در مکان مورد تقبل قرار داده و می پذیرد بنابرأین اعمال و اقدام های مجموعه تحت نظر منتسب به نامبرده بوده و ازاین جهت رافع مسئولیت وی نخواهد بود و اقدام تعمیرکار به خروج خودرو از تعمیرگاه و تحت آزمایش قرار دادن آن امری فنی است که وابسته به متخصص بوده و صرف حضور خواهان نافی مسئولیت تعمیرگاه و متصدی آن نبوده و نمی باشد و از این حیث توجه مسئولیت به خواهان محمل و جایگاه قانونی نداشته و ندارد زیرا این فرد متصدی و مسئول است که می بایست با قبول و پذیرش خودرو منطبق بر موازین و متعارف عمل نموده و خودرو را به نحو صحیح و سالم با انجام تعمیرات تحویل متقاضی تعمیر خودرو نماید علاوه بر آن مسئولیت مدیریت تعمیرگاه نافی رجوع وی به واردکننده زیان به میزان مسئولیت نبوده و خواهان دعوی را مقید و محدود به رجوع به تعمیرکار نمی نماید زیرا او خودروی خویش را در مکانی تحت مدیریت بانوی خوانده دعوی قرار داده و خروج تعمیرکار از اعمال شرأیط قراردادی حاکم بین کارفرما و خویش سلب مسئولیت از کارفرما ننموده و قید این توضیح که اشخاص با ورود به تعمیرگاه با تعمیرکار قرارداد منعقد می نمایند اساساً جایگاهی نداشته و ندارد و از این حیث با توجه به مواد 1 و 2 و 12 قانون مسئولیت مدنی و همچنین مبحث تسبیب و ضمان در قانون مجازات اسلامی و لحاظ مواد 331 به بعد قانون مدنی و اصل لزوم و جبران خسارت و قاعده ی تسبیب و لاضرر توجه مسئولیت به خوانده دعوی ثابت و محرز بوده و خواسته خواهان دایر بر الزام تعمیرگاه به تعمیر خودرو با توجه به اینکه خواسته خواهان از ابتدا خسارت بوده است فاقد جایگاه و محمل قانونی تشخیص زیرا دادگاه مکلف به اظهارنظر در حدود خواسته و با رعایت ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی بوده و بدین وصف با استناد به مواد 1257-1258-1284-1286-1321-1324 قانون مدنی و مواد 197-198-503-515-519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده دعوی به پرداخت مبلغ چهل میلیون تومان اصل خسارت وارده و مبلغ 000/000/13 ریال هزینه دادرسی و هزینه ی کارشناسی در حق خواهان دعوی صادر و اعلام می دارد حکم دادگاه حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 86 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ یزدانی