متن رأی
نظر به اینکه ماده واحده قانون اصلاح قانون حمایت قضائی از کارکنان دولت و پرسنل نیروهای مسلح مصوب 88/1/26 می باشد که از حیث تاریخ تصویب مؤخر بر قانون مدیریت خدمات کشوری است نتیجه گرفته می شود که ماده واحده موصوف توسط قانون مدیریت خدمات کشوری نسخ نشده است و همچنان دارأی اعتبار می باشد و دایره شمول آن به مؤسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی گسترش یافته است که همگی دلالت بر این دارد که نظر مقنن بر ابقاء مزایای مورد درخواست بوده است.
از طرفی به حکایت حکم کارگزینی ارئه شده توسط شاکی، نامبرده اشتغال در پست کارشناسی قضایی دارد و تا تاریخ 1388 از این مزایا برخوردار بوده و به او پرداخت می شده است و این امر مورد اذعان طرف شکایت بوده است که خود دلالت بر استحقاق شاکی به برخورداری از مزایای 40% فوق العاده جذب پیشبینی شده در ماده 13 آیین نامه اجرأیی ماده واحده موصوف دارد. بنابرأین شعبه با احراز حقانیت شاکی حکم به ورود شکایت مبنی بر الزام طرف شکایت به برقراری دوباره 40% فوق العاده جذب مورد اشاره در ستون خواسته درحق شاکی صادر و اعلام می نماید. رأی صادره مطابق ماده 56 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل رسیدگی مجدد در شعب دیوان عدالت اداری می باشد. رئیس شعبه 50 دیوان عدالت اداری پیریایی