خلاصه جریان پرونده
تجدیدنظرخواهی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه آقای ک. ق. با وکالت بعدی آقای ش. ح. به طرفیت تجدیدنظر خواندگان 1- الف. الف. 2- الف. الف. 3- م. 4- ع. 5- ع. 6- ح. 7- ح. 8- ز. 9- ف. 10- س. شهرت همگی د. 11- ع. ب. و نسبت به دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 00195 مورخ 31/2/92 شعبه 12 محترم دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر صدور حکم به خلع ید از دو باب مغازه جزء پلاک ثبتی شماره 1/1551 بخش 9 تهران خیابان ناصرخسرو کوچه خ. پاساژ م. پلاک. . .
و نیز حکم بر بطلان دعاوی تقابل و جلب ثالث با موضوع خواسته رفع توقیف از بازداشتی های مکرر نسبت به سرقفلی و الزام به تنظیم سند رسمی صلح سرقفلی و الزام به تنظیم سند رسمی اجاره دو باب مغازه دارأی پلاک ثبتی پیش گفته، اشعار داشته، با هیچ یک از شقوق مقررات قانونی موضوع ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقتی نداشته و مشروح لایحه تجدیدنظرخواهی نیز متضمن جهت یا جهات قانونی نقض نبوده و مفاد آنکه فاقد ادله اثباتی کافی بوده است مؤثر در مقام نقض نمی باشد همچنین بر نحوه رسیدگی مرجع محترم نخستین و استدلال و استنباط قضایی مربوطه خدشه و منقصتی وارد نیست و دادنامه مطابق موازین و مقررات قانونی و محتویات و مستندات پرونده اصدار یافته و درمجموع دلیلی شرعی با قانونی بر نقض آن تقدیم و ارائه نگردیده زیرا: اولاً: تجدیدنظرخواه با تغافل از مقررات قانونی موضوع ماده 348 قانون پیش گفته، دعوی خویش را مقید به هیچ یک از جهت یا جهات قانونی نقض ننموده و نه تنها در دادخواست حاوی دعوی مارالبیان، همچنین در لایحه اعتراضیه نیز مراتب دعوی مطروحه را مقید به جهات قانونی اعتراض نداشته و به صرف ابراز ادعای بلاجهت و بلادلیل و صرف انتفاع و استفاده از ظرفیت تجدیدنظرخواهی بسنده و اکتفا نموده که به ترتیب مبیّنه دعوی مرقوم فاقد موقعیت قانونی گردیده و صرف نظر از آن، ثانیاً: با توجه به مفاد سند رسمی اجاره شماره 213006 مورخ 1/10/82 و سند صلح سرقفلی به شماره 213007 مورخ 1/10/82 (اوراق 2 و 3 پرونده) و توجهاً به پاسخ استعلام ثبتی واصله به شماره 4161 مورخ 9/2/92 از اداره ثبت اسناد و املاک منطقه جنوب تهران (به شرح اوراق 141 الی 143 پرونده)، مالکیت تجدیدنظر خوانده بر منافع ملک مورد خواسته محرز بوده و اعتراض تجدیدنظرخواه به شرح لایحه تجدیدنظرخواهی و اظهارات و مدارک مورد ارائه از سوی وکیل وی به شرح لایحه تقدیمی مثبوته به شماره 838 مورخ 19/9/92، که مبنا و منشأ همه مدافعات معنونه از سوی مشارٌالیهما، مبایعه نامه عادی مورخه 27/12/1387 می باشد که آن هم مورد ادعای جعل از ناحیه تجدیدنظر خوانده قرارگرفته که از سوی کارشناس منتخب دادگاه نخستین به شرح نظریه مثبوته به شماره 3386 مورخ 24/10/1391 (اوراق 123 الی 125 پرونده) مورد تخدیش و عدم اصالت قرارگرفته است، بنابرأین با در نظر گرفتن جمیع جهات مندرج در پرونده و ارزیابی ادله ابرازی از سوی طرفین درنتیجه دادنامه معترض ٌعنه، صحیحاً صادر گردیده، بناء علی هذا و با عنایت به مراتب معنونه مارالذکر، اعتراض ابرازی بلاجهت و بلادلیل مطروحه وارد و موجه ندانسته و مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی مطروحه، درنتیجه دادنامه معترض ٌعنه تجدیدنظر خواسته را تأیید و استوار می نماید.
رأی دادگاه
قطعی است. مستشاران شعبه 25 دادگاه تجدیدنظر استان تهران طاهری ـ موحدی