متن رأی
تجدیدنظرخواهی آقای م. ت. با وکالت آقای م. الف. به طرفیت خانم خ. ف. نسبت به دادنامه شماره 920205 مورخ 11/3/92 صادره از شعبه 11 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر اساس آن حکم به تخلیه سه دانگ از شش دانگ یک باب مغازه موضوع اجاره نامه عادی مورخ 1/9/1387 صادر گردیده شده است وارد و موجه می باشد چراکه اولاً- رابطه استیجاری فی مابین تجدیدنظرخواه و تجدیدنظر خوانده به موجب قرارداد مورخ 1/2/1363 برقرارشده است و انعقاد قراردادهای بعدی درواقع تجدید قرارداد اولیه می باشد. ثانیاً - مطابق ماده 11 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 26/5/1376 " اماکنی که قبل از تصویب این قانون به اجاره داده شده از شمول این قانون مستثنی و حسب مورد مشمول مقررات حاکم خواهند بود.
" ثالثاً- مطابق نظریه شماره 1935/7-29/5/81 اداره کل حقوقی و تدوین قوانین قوه قضاییه ((اگر رابطه اجاری بین موجر و مستأجر مشمول مقررات مصوب 1356 باشد تجدید قرارداد در سال 1377 آن را از شمول آن قانون خارج نمی کند)) بناء علی هذا دادگاه تجدیدنظرخواهی به عمل آمده را منطبق با بند ه ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تشخیص و مستنداً به ماده 358 همان قانون با نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی خواهان نخستین صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 44 دادگاه تجدیدنظر استان تهران توحیدی ـ شیخ علیا لواسانی