خلاصه جریان پرونده
در مورد تجدیدنظرخواهی خانم ص. ع. با وکالت آقای ع. س. به طرفیت آقای م. س. با وکالت خانم م. غ. از دادنامه01511 مورخه 24/9/92 شعبه محترم 277 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن در خصوص دعوی مطروحه مشارٌالیها به طرفیت نامبرده به خواسته مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک حکم بر ردّ خواسته تصدیر گردیده دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد می داند زیرا به موجب تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی مصوب 1385 چنانچه زوجه کارهایی که شرعاً به عهده وی نبوده (مانند کار در منزل نظافت و آشپزی و. . .
) و عرفاً برأی آن کار اجرت المثل باشد با خواسته زوج و به قصد عدم تبرع باشد مستحق اجرت المثل خواهد بود در مانحن فیه زوجه مدعی عدم تبرع شده و اصل هم به موجب سیاق و مفاد ماده 265 قانون مدنی بر عدم تبرع بوده و از طرفی نیت از امور باطنی و قلبی است و مربوط به فاعل و کننده کار است و قول فاعل در تبرع یا عدم آن مسموع و پذیرفته می باشد و نیز مفاد از دستور زوج که در تبصره الحاقی آمده یعنی اینکه زوج انجام کاری از امور منزل را از همسرش بخواهد که بداهتاً هر دو امر در طول زندگی مشترک محقق شده بنابرأین زوجه مستحق اجرت المثل بوده و محکمه می بایست در اجرأی تبصره الحاقی یادشده با ارجاع امر به کارشناس برأی وی اجرت المثل منظور می نمود به همین جهت دادگاه با وارد دانستن اعتراض معترض در اجرأی صدور ماده 358 قانون آیین دادرسی در امور مدنی دادنامه معترض ٌعنه را نقض و حکم بر محکومیت زوج به پرداخت اجرت المثل همسرش به مبلغ 000/000/380 ریال برحسب نظریه کارشناسی صادر و اعلام می دارد.
رأی دادگاه
به موجب ماده 365 همین قانون قطعی است. مستشاران دادگاه شعبه 45 تجدیدنظر استان تهران نحوی ـ غفاری