متن رأی
دعوی آقای 1- ش. ر. 3- ف. پ. به وکالت از آقای م. م. به طرفیت خانم ط. الف. ، رسیدگی صدور حکم مبنی بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/000/840 ریال به عنوان خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 333/833/381 ریال از مورخه 10/4/86 لغایت 30/2/92 با احتساب خسارت دادرسی می باشد. و به شرح دادخواست اظهار داشته اند. به موجب دادنامه بدوی شماره 890202 این شعبه و دادنامه قطعی شماره 910445 شعبه 33 دادگاه تجدیدنظر، خوانده به پرداخت مبلغ 333/833/381 ریال به عنوان اجرت المثل ایام تصرف در حق موکل محکوم شده است. و حکم هم در حق موکل اجراشده است. نظر به این که در دعوی مطالبه اجرت المثل، خسارت تأخیر تأدیه مطالبه نشده است، لذا به موجب دعوی حاضر محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه به شرح خواسته را خواستارند.
خوانده در مقام دفاع ضمن قبول محکومیت به پرداخت اجرت المثل، اظهار داشته است. پس از قطعیت حکم، وجه محکومٌ به را پرداخت کرده است. با این توضیح که مبلغ دویست میلیون از مبلغ ودیعه اجاره نزد خواهان در راستای تأمین خواسته دعوی مطالبه اجرت المثل به نفع خواهان توقیف شده بود که با احتساب آن، الباقی را در مرحله اجرأی حکم، پرداخت کرده است و نظر به این که تعللی در پرداخت محکومٌ به نداشته است. لذا دعوی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه را وارد ندانسته و ردّ آن را خواستار است. مع هذا از توجه به اوراق و محتویات پرونده حاضر و پرونده کلاسه 861266، با موضوع مطالبه اجرت المثل ایام تصرف و پرونده اجرأی شماره 920006 راجع به اجرأی حکم مطالبه اجرت المثل، نظر به این که گرچه خوانده به پرداخت مبلغ 333/833/381 ریال اجرت المثل ایام تصرف از مورخه 10/4/86 لغایت 15/5/87 در حق خواهان محکوم شده است.
لیکن اولاً تاریخ تقدیم دادخواست خواهان در دعوای مطالبه اجرت المثل مورخه 21/12/86 می باشد و استحقاق مشارٌالیه برأی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست قابل محاسبه است، نه از مورخه 10/4/86، ثانیاًً مبلغ 000/000/200 ریال از مبلغ ودیعه خوانده در ید خواهان قرار داشته است و در محاسبه اجرت المثل ایام تصرف و اجرأی حکم مذکور، مبلغ فوق مورد لحاظ قرارگرفته است، لذا ازنظر به دادگاه خواهان تنها مستحق مطالبه و دریافت خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 333/833/181 ریال از مورخه 21/12/86 (تاریخ تقدیم دادخواست دعوی مطالبه اجرت المثل) لغایت اجرأی حکم مذکور (30/2/92) است که بر مبنای شاخص بانک مرکزی، مبلغ 140/393/324 ریال تعیین می شود و به استناد مواد 198 و 519و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 140/393/324 ریال به عنوان خسارت تأخیر تأدیه دعوی مطالبه اجرت المثل و پرداخت مبلغ 862/542/6 ریال هزینه دادرسی و مبلغ 435/985/8 ریال حق الوکاله مرحله بدوی در حق خواهان صادر و اعلام می شود. حکم صادره حضوری است.
و نسبت به مازاد مبلغ محکومیت تا سقف مبلغ خواسته، به استناد ماده 1257 قانون مدنی، حکم به بیحقی خواهان صادر می شود. حکم صادره در هر دو قسمت ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 21 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ زارع