متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. م. به وکالت از آقای م. خ. به طرفیت تجدیدنظر خوانده آقای الف. الف.
نسبت به دادنامه شماره 1196 مورخه 30/10/91 شعبه 35 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخواه و دیگر خواندگان دعوی نخستین مبنی بر رفع مزاحمت و جمع آوری آسانسور نصب شده و جبران خسارات دادرسی صادر گردیده دادگاه نظر به اینکه وکیل تجدیدنظر خوانده در مرحله نخستین آنچه را که به عنوان استحقاق خود در طرح دعوی مزاحمت اعلام داشتن نصب آسانسور در نزدیکی مغازه ای می باشد که اجاره وی بوده و ایجاد نقص در استیفاء منفعت کسبی از مغازه بوده و مدعی مزاحمت در تصرفات خود نشده و این در وصفی می باشد که ماده 160 قانون آیین دادرس مدنی مزاحمت در تصرف را دعوی مزاحمت اعلام داشته و بدیهی است تا زمانی که ایجاد مزاحمت در تصرفات متصرف نگردد نمی توان صرف اقدامی را به اعتبار ایجاد خلل در استیفاء منفعت آن را مصداق دعوی مزاحمت تلقی و محسوب نمود لهذا بنا بر مراتب مذکور دادنامه تجدیدنظر خواسته درخور نقض می باشد مستنداً به تبصره ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 358 همان قانون ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به بطلان دعوی نخستین تجدیدنظر خوانده را صادر و اعلام می دارد. رأی صادره قطعی می باشد.
رئیس شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه کوهکن ـ غفوری گوراب