متن رأی
در خصوص دعوی خواهان خانم ف. م. فرزند ع. با وکالت ن. ز. به طرفیت خوانده آقای م. الف. فرزند ع. به خواسته صدور حکم به حضانت فرزند مشترک بنام م.
متولد 6/5/83 به این شرح که وکیل خواهان و خواهان برابر دادخواست تقدیمی و با حضور در جلسه دادرسی اعلام داشتند باوجود سابقه دستور موقت ملاقات با فرزند و صدور حکم مقتضی در این رابطه اجرأی احکام مذکور به واسطه اقدام خوانده به جابجایی فرزند مشترک و انتقال وی به مکان نامعلومی میسر نشده است و پیگیری انجام شده از حیث بررسی محل سکونت فعلی وی از طریق آموزش وپرورش به نتیجه نرسید و آخرین بررسی انجام شده مؤید عدم اشتغال به تحصیل فرزند می باشد لذا با توجه به اینکه تداوم حضور فرزند در نزد پدر با توجه به اقدام پدر به ازدواج مجدد برابر مصلحت فرزند نیست و موضوع استنکاف زوج از تحویل فرزند جهت انجام ملاقات عملاً انجام ملاقات را غیرممکن ساخته خواستار صدور حکم به خواسته اعلامی شدند خوانده نیز علیرغم دعوت از طریق جرأید کثیرالانتشار از حضور در جلسه دادرسی خودداری و لایحه ای ارسال نداشت به این ترتیب دادگاه دعوی خواهان را با لحاظ شرح فوق و کیفیت مفارقت مادر از فرزند توأم با استنکاف پدر از فراهم کردن موجبات اعمال حق ملاقات از ناحیه مادر ثابت تشخیص و با رعایت مصلحت طفل حکم به واگذاری حضانت فرزند مشترک به مادر برابر ماده 1169 قانون مدنی و ماده 14 قانون حمایت خانواده صادر و اعلام می دارد رأی صادره غیابی و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در همین دادگاه پس از انقضاء مدت مذکور ظرف مدت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه 240 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ ناظمیان