متن رأی
تجدیدنظرخواهی ح. ب. نسبت به آن بخش از دادنامه شماره 1120 مورخ 29/9/91 صادره از شعبه 121 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخواه و خواندگان ردیف های دوم، سوم و چهارم به تخلیه یک دستگاه آپارتمان مشتمل بر 7 چشمه اتاق واقع در قسمت شرقی و پرداخت مبلغ 000/000/278 ریال اجرت المثل ایام تصرف به همراه خسارات دادرسی صادر گردیده وارد و محمول بر صحت نمی باشد و بر استدلال و استنباط محکمه نخستین خدشه و اشکال قانونی وارد است زیرا تجدیدنظرخواه برابر مندرجات قرارداد عادی مورخ 24/2/1366 ملک محل نزاع را از مالکین وقت آن خانم ب. ع. و آقای م. پ. جهت کارهای پزشکی برأی مدت دو سال اجاره نموده و تجدیدنظر خوانده به موجب سند رسمی انتقال شماره 1231- 15/1/89 دفترخانه. . .
حوزه ثبتی تهران، ملک مذکور را با همین وضع خریداری نموده است و با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواه بهدار تجربی دندان نمی باشد و از محل مورد اجاره به عنوان دندان سازی استفاده می نماید لذا موضوع از شمول رأی وحدت رویه شماره 576- 14/7/71 که ناظر به مطب پزشکان است خارج نمی باشد و انقضاء مدت قرارداد اجاره ایجاد حق درخواست تخلیه برأی مالک نمی نماید و تصرف نامبرده در ملک متنازعٌ فیه ناشی از رابطه استیجاری و مشمول قانون روابط موجر و مستأجر سال 1356 بوده که با انقضاء مدت قرارداد، رابطه استیجاری کماکان استمرار دارد و مستأجر مکلف به پرداخت اجرت المسمی نمی باشد بنابرأین دادگاه ادعای تجدیدنظرخواه را وارد می داند، مستنداً به ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن پذیرش درخواست تجدیدنظرخواهی و نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، حکم بر بطلان دعوی اولیه خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره با توجه به اینکه قابل تجزیه و تفکیک نمی باشد مستنداً به ماده 359 قانون مرقوم، شامل سایر محکوم ٌعلیهم (خواندگان ردیف های دوم، سوم و چهارم) نیز می گردد. رأی صادره قطعی است.
رئیس شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه امی ـ ترابی