متن رأی
در تاریخ 26/6/91 خانم م. م. ساکن حوزه قضایی شهرستان دشتی به طرفیت آقای س. ح. که آدرس محل اقامت وی را در حوزه قضایی شهرستان قدس اعلام نموده دادخواستی به خواسته حضانت فرزند مشترک بنام ت. ح.
به صورت دائم تقدیم نموده که در شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی ثبت و دادگاه در وقت فوق العاده با اعلام ختم دادرسی به موجب رأی شماره 529 مورخ 8/7/91 با اعلام اینکه خواهان در دادخواست تقدیمی محل اقامت و سکونت خوانده را شهرستان تهران اعلام نموده و دعوی باید در دادگاهی اقامه شود که خوانده در حوزه قضایی آن اقامت دارد لذا به استناد مواد 11و26 و27 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگاه عمومی حقوقی شهرستان تهران صادر نموده و پس از وصول پرونده به دادگستری تهران و ثبت آن در شعبه 241 دادگاه خانواده، شعبه مرجوعٌ الیه در وقت فوق العاده با اعلام ختم رسیدگی به موجب رأی شماره 706 ـ 8/4/92 با اعلام اینکه با توجه به آدرس خوانده و نظر به حدود صلاحیت محلی، این دادگاه خود را صالح به رسیدگی ندانسته مستنداً به ماده 11 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی محاکم شهرستان قدس صادر نموده و پس از وصول پرونده به دادگستری شهرستان قدس و ثبت آن در شعبه دوم دادگاه حقوقی، شعبه مرجوعٌ الیه در وقت فوق العاده با اعلام ختم دادرسی به موجب رأی شماره 917 ـ 16/5/92 با استدلال اینکه خواسته در صلاحیت دادگاه خانواده می باشد و خواهان می تواند در محل اقامت خود طرح دعوی نماید لذا به استناد مواد 4 و12 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/91 قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگستری شهرستان دشتی صادر و سپس به لحاظ حدوث اختلاف در صلاحیت پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال و پس از وصول جهت حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است.