متن رأی
محتویات پرونده حاکی از آن است که خانم م. م. ساکن حوزه قضایی شهرستان دشتی دادخواستی به خواسته حضانت دائم فرزند مشترک بنام ت. متولد فروردین 1386 به طرفیت آقای س. ح. مقیم تهران شهرستان قدس به شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی تقدیم نموده و دادگاه به موجب رأی شماره 529 ـ 8/7/91 به اعتبار محل اقامت خوانده قرار عدم صلاحیت خود را به صلاحیت محاکم عمومی حقوقی تهران صادر نموده و متعاقباً شعبه 241 دادگاه عمومی حقوقی تهران به موجب رأی شماره 706 ـ 8/4/92 به اعتبار محل اقامت خوانده در شهرستان قدس قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی محاکم شهرستان قدس صادر و سرانجام شعبه دوم دادگاه حقوقی شهرستان قدس به موجب رأی شماره 917 ـ 16/5/92 به اعتبار محل اقامت خواهان مستنداً به مواد 4 و 12 قانون حمایت خانواده مصوب سال 91 قرار عدم صلاحیت خود را به شایستگی دادگستری شهرستان دشتی صادر نموده است.
هیأت شعبه اگرچه ملاک صلاحیت دادگاه تاریخ تقدیم دادخواست بوده و دعوی خواهان که در تاریخ 26/6/91 با تقدیم دادخواست اقامه گردیده از حیث صلاحیت دادگاه از شمول حاکمیت قواعد مربوط به صلاحیت مقرر در قانون حمایت خانواده مصوب سال 91 خارج می باشد ولی ازآنجایی که طبق دادنامه شماره 482ـ 16/7/88 شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی که به موجب آن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق بین متداعیین صادر گردیده، حضانت فرزند مشترک آنان تا سن هفت سالگی بر عهده خواهان به عنوان مادر طفل واگذار گردیده و هرگاه در وضع طفل یا والدین تغییری حاصل شود که تغییر در حضانت طفل را ایجاب نماید این تغییر در حضانت طفل به لحاظ سبق تصمیم علی الاصول بایستی توسط همان دادگاهی که قبلاً در خصوص مورد اتخاذ تصمیم نموده به عمل آید که مقتضای قانونی این امر هم تجدیدنظر در تصمیم قبلی اتخاذی از طرف همان دادگاه خواهد بود چنانچه تبصره ذیل ماده 19 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1353 که با اصل مسلم آیین دادرسی مدنی مطابقت داشته و فسخ صریح آن هم در قوانین موضوعه مشهود نبوده و مؤید این امر می باشد و درخواست فعلی خواهان مبنی بر واگذاری حضانت دائم فرزند مشترک به ایشان درواقع به معنای تجدیدنظر در تصمیم قبلی دادگاه صادرکننده دادنامه فوق الذکر در خصوص مورد بوده که رسیدگی به این درخواست مطروحه و تجدیدنظر در تصمیم سابق اتخاذی در مورد حضانت فرزند مشترک متداعیین حسب مفاد تبصره ماده 19 قانون حمایت خانواده مصوب سال 53 با همان دادگاهی که تصمیم قبلی را در خصوص مورد اتخاذ نموده یعنی شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی بوده و محل اقامت خوانده در حوزه قضایی شهرستان قدس از حیث صلاحیت دادگاه مؤثر در مقام نخواهد بود بنابرأین و با توجه به مراتب اشعاری رسیدگی به درخواست خواهان با توجه به عنوان خواسته آن با لحاظ سبق تصمیم در صلاحیت شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی بوده فلذا در اجرأی تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن تأیید رأی شماره 917 ـ 16/5/92 شعبه دوم دادگاه حقوقی شهرستان قدس از حیث نتیجه و صرف نظر از استدلال منعکس در آن و نقض رأی شماره 529 ـ 8/7/91 شعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دشتی و تأیید صلاحیت این دادگاه در رسیدگی به درخواست مطروحه فی مابین محاکم مرقوم حل اختلاف می گردد مقرر می دارد پرونده پس از ثبت نتیجه و کسر از موجودی به مرجع ذی ربط اعاده گردد.
رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور ـ مستشار ـ عضو معاون عباسیان ـ ناصح ـ کریمپور نطنزی